Een prachtig boek over het eilandleven met een verrassend eind

Omdat de ouders van Tibe in de vakantie veel werken, gaat Tibe naar een Waddeneiland om te logeren bij zijn opa en oma. Eerst vindt hij het maar stom om steeds oma te helpen en met opa vogels te spotten. Maar langzaam maar zeker gaat hij het steeds leuker vinden. Hij wordt bevriend met Elfi en leert de codes herkennen die opa bij het spotten gebruikt. Maar dan ontdekt hij dat er steeds een auto het strand op rijdt. Hij besluit om samen met Elfi hier onderzoek naar te gaan doen.

Ik vertel Elfi over de auto’s die ik heb gezien op de Punt. Over de vogels die er broeden. En over hoe Opa ervan schrok.
‘Dus nu houd ik bij wanneer er auto’s op de Punt zijn. Ik probeer te ontdekken wat ze daar uitspoken.’ ‘Ik kan je wel helpen!’ Elfi springt op. ‘Ik heb hele goede ogen. Ik kan vanaf hier de zeehonden op de Punt zien liggen.’
‘Zeehonden? Geintje zeker.’ Die zie ik niet. Ik vis de verrekijker uit mijn rugzak en tuur het duin af. En inderdaad: op de rand van de Punt ligt een groepje zeehonden. ‘Hè, kan jij die vanaf hier gewoon zien?’

Duinwachters is een spannend boek met veel informatie over vogels en het spotten en ringen ervan. De spanning blijft het hele boek door mooi afgewisseld met de informatie over vogels. Je blijft daardoor ook echt doorlezen. Op het eind gebeurt er nog iets dat ik niet had verwacht. Wel een mooi extra thema, waar ik niks over ga verklappen. Wat ik ook erg mooi vind aan dit boek van Maartje Kouwen, is de gedachtegang die veel beschreven wordt. Je leeft hierdoor echt mee met Tibe. Wil je meer weten over het eilandleven of vogels, dan ben je echt goed bij dit boek. De illustraties zijn gemaakt door Eef Verburg. De illustratie op de kaft is een perfecte samenvatting van het boek. Hij sprak mij wat betreft kleur heel erg aan.