Wat een mooi idee om dit zo te maken

Na een lange tijd van droogte is een worm nieuwsgierig en gaat naar boven. Daar doorklieft een schop zijn lijf. Het roze gedeelte maakt van alles mee, maar het andere deel ook. Is het einde van het gehele lijf dan ook het einde van het leven? Of juist niet? En kun je als worm mens en dieren bedotten?

Een bries blaast langs mijn ringen en ik ruik het nat.
Hier komt eindelijk gedonder van.
Nog even en de regen roffelt op het zand.
Nog even en het is van modderbad en broodje brij.
Dan zoeft iets voorbij.
Tsjakkk.
Meteen krijg ik het ijskoud.
Rillingen lopen van mijn kop tot mijn staart.
Rillingen lopen van mijn kop tot mijn staart.
‘Ademen,’ zeg ik tegen mezelf.
‘Blijf ademen.’
Maar ik blijf rillen en trillen.
Ik bibber en beef.
Ik voel me totaal verloren en gebroken.

Meer dan eens is een prachtig boek met poëtische teksten. De roze kant is gemakkelijker te lezen dan de andere kant, dus je kan het boek gebruiken voor samenlezen. Ik heb zelf enorm genoten van de ironie en de grappen in het boek. Er kwam zelf een mop van vroeger naar boven.

Beest van de aarde wat doe je hier? De man van boven stuurt me hier. Is het het waard dat ik je opat? Doe dat, dan heeft de man daarboven ook wat!
(Een worm aan een haak die spreekt met de vis in het water)

Maar goed, dat ben ik dan weer. Altijd linkjes leggen. Het boek deed me ook denken aan een ander boek met informatie over wormen: de woelige wereld van de worm. Al is de insteek daar totaal anders. Het boek is geschreven door Tom
marien en geïllustreerd door Esther Leeuwrik.