Ik hou zoveel van de boeken van Karst-Janneke!

Lucy ligt wakker in haar bed. Wanneer de deur dicht gaat, is het helemaal donker in haar kamer. Dan hoort ze Donker zeggen dat hij blij is dat het licht weg is. Hij is niet helemaal zichtbaar in het ligt. Lucy twijfelt eerst, maar doet toch het licht weer uit. Wanneer haar ogen gewend zijn aan het Donker, gaat ze toch met Donker mee naar buiten, samen met haar beer Watje. Wat is alles anders in het donker!
'Waar ben je dan? Ik zie je niet. Het is donker.''Aha, juist! Donker is de naam. Als je me echt wilt zien, moet je het licht uitdoen.''Omdat dit maar een pietepeuterig klein stukje van me is. Ik kan toch ook niet aan jouw teen zien wie jij bent?'Lucy aarzelt.'En als je wil dat ik wegga, doe je gewoon het licht weer aan.'Goed dan. Lucy knipt de lamp uit.
Lucy en Donker is echt een fantastisch mooi prentenboek. Kinderen die bang zijn voor het donker, wie kent ze niet? Voor al deze kinderen is er nu dit boek, dat uitlegt wie nu eigenlijk Donker is. En dat je echt niet bang hoeft te zijn voor Donker. Karst-Janneke Rogaar illustreert al heel lang de mooiste boeken. Nu heeft ze dan ook haar eigen boek, zelf geschreven EN geïllustreerd. En wat is dit een prachtig boek! Het verhaal zelf is al zo mooi, dat een meisje met Watje (tja, een watje is ook bang voor het donker, hoe leuk is deze naam) naar buiten gaat om het donker te ontmoeten en de prachtige wereld te zien in het donker. Wat is de wereld toch prachtig en anders in het donker. De kleuren die gebruikt zijn, vind ik ook echt zo goed passen! En dan de schutbladen! Die laten zien hoe het overdag is. Het is gewoon zo'n prachtig geheel! Ik voel me echt uitverkoren dat ik dit boek mag resenceren! Dankjewel Querido en Karst-Janneke.