Wat een fantastisch goed boek weer

Stiekel komt steeds vaker bij Vlo op bezoek. De moeder van Floris vindt het maar niks dat hij zichzelf Vlo noemt. En dat ze Pien Stiekel moet noemen. Toch staan Vlo en Stiekel erop dat ze zo heten. Wanneer blijkt dat Stiekel met vliegen kan praten, waarschuwt de vader van Stiekel dat ze met maar eentje moet praten, anders zou het gevaarlijk zijn. Een tijdje later merkt ze dat ook echt. Door de hoeveelheid stemmen, kan ze niet meer nadenken en laat ze zich zomaar vervoeren. Gelukkig is Vlo in de buurt om haar te helpen. Maar wanneer blijkt dat de moeder van Arjan (voodoomoeder) haar wil vangen moeten Vlo en Stiekel beiden erg goed oppassen. Wat zou voodoomoeder nu weer in haar schild voeren?

‘Stiekel,’ hoorde hij zijn moeder zeggen, ‘heb jij geen normale kleren? Zo kun je toch niet over straat?’
‘Volgend mij kan ik dat wel,’ zei Stiekel geruststellend. ‘Ik ben toch ook zo hiernaartoe gekomen?’

Vliegenzwammen is het tweede boek over Vlo en Stiekel. En wie schrijft er nu grappiger en eigenwijzer dan Pieter Koolwijk? Zo knap dat hij welk thema dan ook in zijn boeken weet te vangen en dat je zijn boeken altijd met een glimlach leest. En dan die mooie illustraties van Linde Faas erbij. Die maken het weer tot een topboek. Ook al is Vlo en Stiekel vliegenzwammen al een wat ouder boek, het is zo’n tijdloos verhaal, dat je het zeker nog jaren met veel plezier kan voorlezen. Vlo en Stiekel zijn bijzondere kinderen en Stiekel heeft echt een bijzondere kijk op de wereld. Ze durft alles te doen wat ze wil en zal daarom niet snel gepest worden. Ook de manier van aanpakken van pesters is echt legendarisch. Ik hou van haar!