Wauw!

Wat nou als je bejaarde huisgenoot en vriendin vertelt dat ze vroeger smoorverliefd was op een vrouw en je vraagt om haar met haar vroegere liefde te herenigen? Zou je haar helpen?

Millie doet dat wel, alleen wat laat, want helaas is mevrouw Nash inmiddels gestorven. Vandaar dat Millie met een kistje met daarin drie eetlepels as van mevrouw Nash onderweg is naar Key West waar de vroegere liefde van mevrouw Nash nu in een hospice ligt. Er is dus haast bij. Vliegen is de snelste optie, maar helaas komt door een storing het hele vliegverkeer plat te liggen. Op het vliegveld treft ze een vage kennis, Hollis, een schrijver met een writers block onderweg naar Miami om daar hopelijk inspiratie te vinden. Waar Millie gelooft in een goede afloop en in de liefde heeft Hollis daar helemaal niets mee. Toch neemt hij Millie mee in zijn auto richting Key West. Een rit die niet bepaald zonder hobbels (of herten) verloopt. Onderweg is Hollis wel heel erg geïnteresseerd in het verhaal van mevrouw Nash en besluit om niet naar Miami te gaan maar mee te reizen naar Key West. Is Millie op tijd in het hospice? Waarom is Hollis zo geïnteresseerd in het verhaal van mevrouw Nash? En gaat deze trip een gelukkig einde hebben?

Wat een heerlijk boek! Een heerlijke romance met uiteraard een aantal voorspelbare ingrediënten. Maar dat maakte het boek niet saai, zeker niet. Het doorzettingsvermogen van Millie om de as naar Key West te brengen is zo aandoenlijk en tegelijkertijd zo inspirerend. In het achtergrondverhaal schrijft de auteur : En het gaat erom dat de omwegen die we nemen soms zelfs ergens heen leiden waar het beter toeven is dan waar we oorspronkelijk naartoe wilden". Dat is een hele mooie samenvatting van de boodschap achter het boek. Zeker een van de mooiste boeken die ik het afgelopen jaar heb gelezen!