Lezersrecensie
Mama is dood. - Ik weet het.
Op subtiele en buitengewone wijze is, in het prentenboek ‘De jongen en de gorilla’, het rouwproces van een jongen en zijn vader in beeld en tot leven gebracht. Door begaafd taalgebruik en inlevingsvermogen maakt schrijfster Jackie Azúa Kramer hier grote indruk in de dialoog tussen een kind en de imaginaire, majestueuze Koning van het Woud. In sobere tinten met kleine, rode accenten schildert illustratrice Cindy Derby het verhaal compleet.
Mama is dood. Papa heeft verdriet. Zoon heeft verdriet. De afstand tussen de jongen en zijn vader is pijnlijk tastbaar op de eerste bladzijdes. En omdat papa niet in staat is om de afstand te overbruggen, komt er hulp uit onverwachte hoek. Met zijn enorme omvang laat gorilla zien hoe groot de nood is in het huis vol verdriet. Op delicate wijze ondersteunt hij de jongen in dialoogzinnen totdat de jongen en zijn vader samen kunnen zijn in de rouw.
Op elke bladzijde in dit ontroerende boek kun je de liefde van mama zien in de rode accenten. Als de jongen uiteindelijk troost vindt in de dingen van alledag en de wereld langzaam lichter kleurt, zie je dat de behoefte aan de gorilla op de achtergrond raakt. Het verdriet wordt bespreekbaar.
Een aan te raden thematisch prentenboek, vertaald door Edward van de Vendel, voor kinderen vanaf 4 jaar.