Een spannend boek met veel twists en een sterk einde

Mijn kennismaking met Theo-Henk begon bij zijn vorige boek Stil zijn als de slangen bijten. Zijn schrijfstijl had me meteen in een wurggreep, waardoor ik met positieve verwachtingen uitkeek naar zijn nieuwste werk. De uitnodiging voor de blogtour nam ik dan ook met plezier aan, waarvoor dank.

De cover wist me helaas minder te overtuigen. Aangezien het verhaal zich afspeelt in de wereld van artificiële intelligentie, had ik een sterkere visuele link met dat thema verwacht. Computerschermen vol codes, een speurder die zich buigt over digitale analyses of een schimmige figuur met een vuurwapen in de hand zouden beter hebben aangesloten bij de inhoud. In zijn huidige vorm oogt de cover vrij braaf en dekt ze de inhoud van het verhaal voor mij onvoldoende.

Het boek leest vlot en was snel uit. Zodra ik begon te lezen, was stoppen lastig door de sublieme manier waarop de spanning wordt opgebouwd. De auteur doseert informatie zorgvuldig en weet de nieuwsgierigheid hierdoor vast te houden. Lange tijd blijft het onduidelijk waarom de moeder van Iris zo’n belangrijke stressfactor in haar leven vormt. Wanneer dit verder wordt uitgewerkt, komt dat onverwacht en laat het indruk na.

Door een klein detail kreeg ik op een bepaald moment een vermoeden over de mogelijke dader van de moord op Victor Kranenburg. Toch blijft het tot het einde spannend of dat vermoeden klopt en welke motieven uiteindelijk tot die fatale beslissing leiden. Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat NeuroLink diep ingrijpt in het leven van opvallend veel mensen.

Dit boek voelt als een begin van een reeks rond Iris Rigter want ik ben nog lang niet uitgelezen over haar capriolen. Haar personage biedt mogelijkheden voor verdere ontwikkeling, en ook de nevenpersonages - zoals Van Es met zijn eeuwige geduld - kunnen in volgende delen verder worden uitgediept.