Een verhaal dat inspeelt op onvruchtbaarheid, liefde en oorlog

Camille krijgt na het overlijden van haar moeder dikke enveloppen toegestuurd. Daarin zitten brieven die haar meevoeren in het verhaal van een bepaald persoon. Ze weet lange tijd niet wie haar die brieven stuurt, totdat ze erachter komt en haar wereld daardoor nooit meer volledig dezelfde zal zijn...

Ik werd aangenaam verrast door het verhaal!
Als eerste komen verschillende perspectieven aan bod: het hedendaagse perspectief van Camille en het perspectief in de brieven die het verleden terug oprakelen. Deze perspectieven worden gescheiden van elkaar door een verschil in lettertype. Dit vond ik persoonlijk heel fijn om verwarring te voorkomen. Het las heel vlot, mede door de gemakkelijke zinsbouw. Alleen het tweede deel is één lang stuk over het verleden. Het is interessant om te lezen, maar het was te lang. Dit deel werd beter in kleinere stukken opgedeeld, zodat het vlotter zou lezen.

Het verhaal was ook in zeker zin 'poëtisch' geschreven. Mijn oog viel meermaals op een leuk stijlfiguur, zoals bijvoorbeeld een polyptoton: "Zoals de bedrieger bedrogen wordt zou ik onze spionne bespioneren". Wat ook opviel, waren de uitgesproken emoties van de personages. Camille bleef eerder een oppervlakkig personage, maar de andere personages worden stevig onder de loep gelegd. Het verhaal gaat voornamelijk over onvruchtbaarheid, liefde en natuurlijk de oorlog. De onvruchtbaarheid zorgt voor sterke jaloezie op mensen die wel vruchtbaar zijn en kinderen kunnen krijgen. Kinderen waren in die tijd nodig als erfgenaam. Als je geen kind kon krijgen, werd je steeds als een zielig schepsel behandeld door mensen die enkel medelijden met je hadden. Hierdoor voel je je buitengesloten, net als het hoofdpersonage. Ze wil graag kinderen, ze wil de moederliefde kunnen ervaren en ze wil terug worden opgenomen in haar normale leven, in de society. Echter krijgt ze door haar onvruchtbaarheid sterke wraakgevoelens en in plaats van dat troostende woorden haar troostten, werd ze er boos van. Verdriet, wraak, rouw (om het kind dat er niet is) en liefde spelen een belangrijke rol in het verhaal. Ik vond het erg intrigerend om het verhaal van deze vrouw te lezen. Het was allemaal zo realistisch in mijn ogen. Ik kon de pijn echt meevoelen, alsook al haar andere gevoelens. Het decor droeg hier zeker aan bij!

Het plot was echt origineel en ik had dit nooit zien aankomen. Als ik erop terugkijk is het een prachtig verhaal dat 5 sterren had gekregen als het tweede deel niet zo langdradig was geweest. Het is echt een aanrader!

Een zin die me aan het denken heeft gezet over mijn eigen leven:
"Ik was verliefd op het verliefd zijn, niet om zelf het onderwerp van liefde te zijn."

Nog een andere zinnen die aanzetten tot denken:
"De bittere teleurstellingen worden niet veroorzaakt door anderen, maar door een botsing tussen de realiteit en onze op hol geslagen fantasie"
"Als ik het laat doen [abortus] ben ik schuldig ten opzichte van de baby. In plaats van de vrouw te bevrijden van het juk van het moederschap, legt abortus haar een ander soort juk op: schuld. Meer dan ooit wordt het moederschap onze enige daad of wandaad"