Zeer interessant verhaal over de plastische chirurgie en de Eerste Wereldoorlog

Een zeer interessant en aangrijpend verhaal over een plastische chirurg die het leven van soldaten terug kleur geeft. Niet alleen dat, hij zorgt er ook voor dat de soldaten hun identiteit terugkrijgen.

"Alleen degenen die tijdens de gevechten blind geworden waren behielden tijdens de reconstructie van hun gezicht een opgeruimd gemoed"

Harold Gillies, een chirurg met ambitie, besluit om hulp te bieden aan het front. Wat hij daar ziet, kan hij amper geloven. De wonden die hij daar ziet, had hij nog nooit eerder gezien. Hij besluit uiteindelijk om een afdeling plastische chirurgie op te zetten, want mensen met gezichtsverwondingen werden amper behandeld of werden snel opgelapt, waardoor hun situatie alleen verergerde. Mensen beseften niet wat gezichtsverwondingen tot gevolg konden hebben bij de soldaten: depressie, levenslange opsluiting en schaamte, de levenslange beledigingen en afwijzende blikken van de bevolking. En dan hebben we het nog niet over het moeizaam eten, de last van de verwondingen,... met andere woorden: functieverlies in het gezicht. Harold Gillies zag deze gevolgen wel en besloot om aan gezichtschirurgie te doen met als doel een eigen afdeling voor plastische gezichtschirurgie op te richten, zodat er meer belang zou gehecht worden aan de verminkte gezichten van soldaten. En dit lukte hem...

Het is echt een heel interessant boek als je een beetje houdt van de medische wereld en de Eerste Wereldoorlog. In het begin wordt je meteen in het boek gezogen doordat je wordt meegenomen door een soldaat genaamd Percy Clare. Je leest hoe hij op de slagvelden gewond raakt in zijn gezicht en uiteindelijk wordt behandeld. Daarna komt de chirurg Harold Gillies in beeld. Je leest zijn verhaal alsook de ontwikkelingen in de plastische chirurgie. Ik ken er helemaal niets van, maar het was zodanig uitgelegd dat alles gemakkelijk was te volgen. De feiten van de plastische chirurgie werden afgewisseld met verhalen van soldaten die gewond zijn geraakt in hun gezicht. Dat maakte het boek voor mij minder 'zwaar' om te lezen.

Aanrader!