Prachtig boek over de zoektocht naar identiteit, herkenning en erkenning

Linda groeit op in een gezin zonder vader en beseft gedurende haar schooltijd dat al haar klasgenootjes wel een vader hebben. Het verlangen naar een vader groeit en wanneer ze dit gespreksonderwerp aansnijdt bij haar moeder of grootouders, wordt het onderwerp uit de weg gegaan. Voor ze het weet, is haar moeder zwanger en moet ze leren leven met een stiefpapa die haar links laat liggen. Ook haar nieuwe zusje, van wie Linda zoveel had kunnen houden, vindt het leuk om haar te vernederen, om ze eraan te herinneren dat ze een bastaard is en niets meer. Van haar moeder moet ze ook geen bescherming verwachten... Linda heeft nooit de moederliefde die een kind had moeten ervaren mogen ervaren.

Wanneer Linda is afgestudeerd in het klooster, waar ze een echt muurbloempje was en sociaal contact uit de weg ging, besluit ze te gaan werken in een koekjesfabriek. Daar wordt ze ook meteen gezien als een zwakke schakel, waardoor ze wederom continu wordt vernederd. Totdat ze Guido leert kennen... Eindelijk krijgt ze het respect en de waardering die een mens verdient. Eindelijk heeft ze het gevoel gezién te worden. Eindelijk ervaart ze échte liefde en genegenheid, al is het moeilijk om zichzelf volledig open te stellen. Ze is het gewend om haar gevoelens voor zichzelf te houden.
"Ik had eindelijk de taal gevonden om mijn verleden vorm te geven"

Terwijl we het verleden van Linda ontdekken, lezen we ook fragmenten van de 76-jarige Linda in het heden. Zij vertoeft enkele dagen aan de Belgische kust om haar verleden beter te begrijpen en te verwerken.
"Telkens als ik in de verte over de uitgestrektheid van de zee kijk, is het alsof ik me laat meedrijven op de golven van het leven"
De combinatie tussen heden en verleden was verrijkend om te lezen. Op deze manier had je het gevoel Linda echt te leren kennen.

Het boek is prachtig geschreven. Het verleden van Linda is zeer aangrijpend en wat het verhaal nog pakkender maakt, is dat het waargebeurd is (het is een combinatie van fictie en non-fictie). Niemand zou dit mogen overkomen, al zijn er zoveel mensen die slechts 1 ouder hebben. De hunkering naar herkenning en erkenning is zo groot, dat ze zichzelf daarin verliest. Ze kan zichzelf niet zijn. Pas wanneer ze de liefde vindt (een andere soort liefde weliswaar), komt ze tot leven. Eindelijk kan ze zichzelf in de ogen kijken in de spiegel en haar eigen lichaam waarderen. Het is mooi om te lezen hoe Linda eindelijk openbloeit, na het trauma uit haar jeugd.

De emoties die worden beschreven zijn voelbaar. Ik kan me inbeelden hoe het moet zijn geweest voor haar, die hel en ik kon mee lachen wanneer ze Guido leert kennen. De schrijfstijl is heel mooi, Linda groeit als personage en het verhaal zet aan tot nadenken. Ik heb vele malen even moeten stilstaan bij de mooie woorden van Julius Schellens die je aan het denken zetten.

Het is een klein boekje op vlak van volume (160 pagina's), maar de inhoud is groots. Ik had zelf niet verwacht dat ik zó meegesleurd zou worden in iemands levensverhaal. De combinatie van de vlotte schrijfstijl van Julius, het emotionele plot en de mooie woorden maken het verhaal een succes.

Heel erg bedankt aan uitgeverij Best in Books voor het recensie-exemplaar. Ik heb absoluut genoten van het boek. Ook bedankt aan boeken.cafe!