Lezersrecensie
Een boek over de gruwelijkheden in het kamp
Hugo Fischer wordt vanuit Berlijn opgeroepen om het verdacht overlijden van een SS'er in Auschwitz te onderzoeken. Daarbij komt hij terecht in blok 10, het medische blok waar wordt geëxperimenteerd op onschuldige Joodse vrouwen en tweelingen. Telkens wanneer hij verder komt in zijn onderzoek, stuit hij op meer gruwelijkheden en onmenselijke behandelingen. Hij moet zijn ogen hiervoor sluiten, want als de SS'ers erachter komen dat hij een degeneratieve ziekte heeft, heeft hij zelf niet lang meer te leven. Hij stuit ook op de verzetsgroep in het kamp, waardoor hij verplicht wordt een beslissende keuze te maken.
Het verhaal focust heel hard op de morele kwestie van het gebeuren in Auschwitz. Fischer onderzoekt de moord op een SS'er die absoluut niet onbestraft mag blijven, terwijl er in het kamp onophoudelijk wordt gemoord en niemand wordt gestraft. Terwijl hij zelf de pijn van zijn ziekte moet verbergen, moet hij zijn ware emoties en afschuw zien te verbergen voor wat er van het Duitse Rijk is geworden. Een moordmachine.
Het tempo van het verhaal is gematigd. Alles verloopt eerder 'op het gemakje', en dat is prima. Daardoor wordt er tijd gemaakt om stil te staan bij de gruwelijkheden van het kamp. Het kamp wordt uitermate goed beschreven, situaties worden uitgewerkt, waardoor het lijkt dat je je als lezer zelf begeeft in het kamp. Je voelt hetzelfde als Hugo, je voelt de afkeer voor de Duitse kampleiders, je voelt de schok als er een gruwelijke situatie recht voor je ogen afspeelt, je voelt medelijden voor degenen waarop wordt geëxperimenteerd en je voelt verdriet voor wat er van het Duitse Rijk is geworden. Het verhaal raakt je diep.
Het lettertype is heel duidelijk en aangenaam om te lezen. Daarnaast staat er niet zoveel tekst op 1 pagina, waardoor ik het boek in één ruk heb uitgelezen. Dit komt niet alleen door het lettertype, maar ook door de lichte spanning in het verhaal. Tussen de gruwelijkheden van het kamp en de nieuwe ontdekkingen van Hugo Fischer, ben je toch benieuwd naar wie de dader is. Je bent benieuwd naar wie uiteindelijk het initiatief heeft genomen om meneer Braun te vermoorden, want zoveel mensen zouden de dader kunnen zijn. Wie wilt er geen wraak nemen op een losgeslagen SS'er die alleen iets geeft om de bescherming van het Arische ras?
De personages worden ook goed uitgewerkt, voornamelijk de SS'ers. Je komt meer te weten over hun karakter, soms zelfs meer over hun verleden. Het kind Gioele, een kind dat een niet onbelangrijke rol vervult in het verhaal, wordt ook goed beschreven.
Ik heb al veel boeken over Auschwitz-Birkenau gelezen en dit boek was helemaal anders! Het bood weer een totaal ander perspectief op de gebeurtenissen. De meeste boeken van Auschwitz worden verteld vanuit het perspectief van de gevangenen. Hierbij is het duidelijk dat de Duitsers de boosdoeners zijn, de beulen en de meedogenlozen. Toch lezen we nu een relatief neutraal perspectief van Hugo Fischer: je komt meer te weten over de ware aard van de SS'ers en tegelijk de mishandeling van de gevangenen en Joden. Hij koestert wel afkeer voor de SS'ers, en toch is het anders. Hugo zíet meer. Hij komt meer te weten over de medische barakken, iets waar de gevangen amper komen, barak 11, waar gevangenen worden gemarteld en opgesloten vanwege bepaalde 'misdaden', over het hoerenblok, over de crematorieain Birkenau, over de Kanada. Al deze plaatsen komen aan bod in het boek en het heeft mijn blik verruimd. Voor zover ik kon lezen en opzoeken, is alles ook historisch correct, wat het boek nog specialer maakt. Het is niet alleen een thriller vanwege de moord op de SS'er, maar het is ook een boek over Auschwitz. Een boek waarin opnieuw de gruwelijkheden van het kamp worden blootgelegd.
Ik heb het boek niet kunnen winnen met de Hebban-winactie, maar ik heb het zelf gekocht omdat ik zo onder de indruk was van de eerste 30 pagina's. Ik had al een voorgevoel dat het een goed boek ging zijn. Echt een aanrader!
Het verhaal focust heel hard op de morele kwestie van het gebeuren in Auschwitz. Fischer onderzoekt de moord op een SS'er die absoluut niet onbestraft mag blijven, terwijl er in het kamp onophoudelijk wordt gemoord en niemand wordt gestraft. Terwijl hij zelf de pijn van zijn ziekte moet verbergen, moet hij zijn ware emoties en afschuw zien te verbergen voor wat er van het Duitse Rijk is geworden. Een moordmachine.
Het tempo van het verhaal is gematigd. Alles verloopt eerder 'op het gemakje', en dat is prima. Daardoor wordt er tijd gemaakt om stil te staan bij de gruwelijkheden van het kamp. Het kamp wordt uitermate goed beschreven, situaties worden uitgewerkt, waardoor het lijkt dat je je als lezer zelf begeeft in het kamp. Je voelt hetzelfde als Hugo, je voelt de afkeer voor de Duitse kampleiders, je voelt de schok als er een gruwelijke situatie recht voor je ogen afspeelt, je voelt medelijden voor degenen waarop wordt geëxperimenteerd en je voelt verdriet voor wat er van het Duitse Rijk is geworden. Het verhaal raakt je diep.
Het lettertype is heel duidelijk en aangenaam om te lezen. Daarnaast staat er niet zoveel tekst op 1 pagina, waardoor ik het boek in één ruk heb uitgelezen. Dit komt niet alleen door het lettertype, maar ook door de lichte spanning in het verhaal. Tussen de gruwelijkheden van het kamp en de nieuwe ontdekkingen van Hugo Fischer, ben je toch benieuwd naar wie de dader is. Je bent benieuwd naar wie uiteindelijk het initiatief heeft genomen om meneer Braun te vermoorden, want zoveel mensen zouden de dader kunnen zijn. Wie wilt er geen wraak nemen op een losgeslagen SS'er die alleen iets geeft om de bescherming van het Arische ras?
De personages worden ook goed uitgewerkt, voornamelijk de SS'ers. Je komt meer te weten over hun karakter, soms zelfs meer over hun verleden. Het kind Gioele, een kind dat een niet onbelangrijke rol vervult in het verhaal, wordt ook goed beschreven.
Ik heb al veel boeken over Auschwitz-Birkenau gelezen en dit boek was helemaal anders! Het bood weer een totaal ander perspectief op de gebeurtenissen. De meeste boeken van Auschwitz worden verteld vanuit het perspectief van de gevangenen. Hierbij is het duidelijk dat de Duitsers de boosdoeners zijn, de beulen en de meedogenlozen. Toch lezen we nu een relatief neutraal perspectief van Hugo Fischer: je komt meer te weten over de ware aard van de SS'ers en tegelijk de mishandeling van de gevangenen en Joden. Hij koestert wel afkeer voor de SS'ers, en toch is het anders. Hugo zíet meer. Hij komt meer te weten over de medische barakken, iets waar de gevangen amper komen, barak 11, waar gevangenen worden gemarteld en opgesloten vanwege bepaalde 'misdaden', over het hoerenblok, over de crematorieain Birkenau, over de Kanada. Al deze plaatsen komen aan bod in het boek en het heeft mijn blik verruimd. Voor zover ik kon lezen en opzoeken, is alles ook historisch correct, wat het boek nog specialer maakt. Het is niet alleen een thriller vanwege de moord op de SS'er, maar het is ook een boek over Auschwitz. Een boek waarin opnieuw de gruwelijkheden van het kamp worden blootgelegd.
Ik heb het boek niet kunnen winnen met de Hebban-winactie, maar ik heb het zelf gekocht omdat ik zo onder de indruk was van de eerste 30 pagina's. Ik had al een voorgevoel dat het een goed boek ging zijn. Echt een aanrader!
1
Reageer op deze recensie
