Meeslepend en fantasierijk boek, maar voorspelbaar...

Ik geef het boek ⭐⭐⭐,5 sterren. Ik vond het persoonlijk net geen 4 sterren waard.
In Rain Valley is het rustig, zoals altijd, totdat een zesjarig kind met een wolvenjong in haar armen opduikt. Politiechef Ellie komt ter plaatste en ze merkt meteen dat dit geen gewoon kind is. Daarom belt ze haar zus, psychiater Julia Cates, die net verwikkeld is geraakt in een onomkeerbaar schandaal door een onvergeeflijke fout. Julia staat erop om achter de waarheid te komen en daarbij geeft ze onbewust 'Alice' een speciaal plaatsje in haar hart...

Dit plot was iets helemaal nieuw voor mij. Het is een zeer origineel verhaal over een kind dat jaren in het bos heeft moeten zien te overleven. Het had een fantasierijk kantje, maar het speelde zich allemaal af in een realistische wereld. Soms vond ik dat dit een beetje botste met elkaar. In realiteit kan het kind niet spreken, althans ze moet haar woorden terug vinden, en toch denkt het kind in heel lange zinnen. Op sommige momenten heeft het kind bijna filosofische gedachten over haar nieuwe leven met Julia en dat vond ik soms een beetje vreemd. Het kwam niet overeen met het feit dat het kind niet kan spreken, maar tegelijkertijd zijn de gedachten van het kind essentieel voor de ontknoping van het verhaal. Ik denk dat de auteur hier keuzes heeft moeten maken, maar voor mij voelde het soms een beetje tegenstrijdig.

We lezen voornamelijk over het wolvenjong 'Alice', maar ook over het persoonlijke leven van Julia en Ellie (en hun verhouding als zussen). Dit is allemaal mooi uitgewerkt en het heeft ook invloed op het verhaal. Alleen soms miste ik wel wat diepgang. Ondanks dat we meer te weten komen over de personages, blijven ze oppervlakkig. Ik miste emotionele diepgang, die pas aan het einde echt uitgesproken werd. Op het einde spat de emotie ervan af.

In 1 hoofdstuk lezen komen verschillende perspectieven aan bod. Soms lees je vanuit het standpunt van Max, soms vanuit het standpunt van Ellie, soms van het Meisje en soms van Julia. Het is verruimend om meerdere perspectieven aan bod te laten komen en een nieuwe kijk te krijgen op de gebeurtenissen en hun levens. Toch vond ik het soms verwarrend en voorspelbaar. Het wisselen van perspectieven kwam soms onverwachts voor mij, waardoor ik even niet doorhad dat ik het standpunt van een ander personage was aan het lezen. Daarnaast zijn enkele gebeurtenissen/relaties eerder voorspelbaar.

Ondanks mijn opmerkingen over het boek, heb ik er wel enigszins van genoten. Het was een ontspannend boek en het maakt je toch wel benieuwd naar de waarheid achter het Alice' verleden. De ontknoping was verrassend. Het letterype was ook aangenaam om te lezen en het tempo was juist goed.