Een mysterieus en fantasierijk verhaal met een onverwachte twist

"Je muziek kan bruggen bouwen of deuren sluiten. Zij kan helen of vernietigen. Jij moet kiezen, Femke...."

Femke is een tiener die over een onbeschrijflijk talent beschikt: ze kan op een hemelse manier op haar cello spelen, op een manier die het duistere met het hemelse verbindt. Wanneer ze wordt uitgekozen om als soloartiest op te treden met het Royal Philharmonic orchestra in Londen, gebeuren er verdachte zaken. Ze komt toe in Maison Mirage, een mysterieus en duister pension waar schaduwen zich lijken te verstoppen en portretten lijken te leven. Daarnaast ontmoet ze Lucian Malochor, de knappe en charmante oudere man die het op haar gemunt lijkt te hebben...

Dit boek is het tweede deel van een reeks. Het eerste boek is niet door mij gelezen, maar ik zou wel aanraden om deel 1 eerst te lezen. Dit zou bepaalde gebeurtenissen beter kunnen verklaren.

Het plot van het boek is aantrekkelijk, maar soms mist er diepgang bij bepaalde gebeurtenissen. Ik kon met momenten het boek niet loslaten en op andere momenten moest ik de drang om het boek weg te leggen onderdrukken. Voor een young-adult te zijn, is het een iets zwaarder boek om te lezen. Het taalgebruik is soms niet even gemakkelijk en er wordt meermaals gebruik gemaakt van een verheven taalgebruik. Dit past bij het magische aspect van het verhaal, maar het is som moeilijk te ontcijferen wat er wordt bedoeld met deze zinnen.

Daarnaast maakt Femke een persoonlijke groei door en ze wordt 'wijzer' en volwassener. Helaas blijven de andere personages eerder oppervlakkig, zoals de conciërge. Ik had graag meer geweten over hem. Was hij ook een schaduw van Lucian? Kwam hij ook van het duistere of wilde hij Femke gewoon helpen? Toen het boek uit was, bleef ik persoonlijk met vragen zitten.

Toch wil ik ook benadrukken dat er zeker goede aspecten zijn verbonden aan het boek. Zo is het plot eigenlijk heel origineel met een onverwachte twist op het einde. Deze zag ik in de verste verte niet aankomen. Het was leuk om het verleden achter de cello te ontdekken om tegelijkertijd het mysterie rond Lucian, de cello en het levenselixer op te lossen. Eigenlijk is het plot een beetje te vergelijken met een detective-verhaal, waarbij professor Wijshart en Femke de detectives zijn die het raadsel willen oplossen, voornamelijk omtrent het levenselixer. Het verheven taalgebruik heb ik aangehaald als iets negatiefs, maar soms had het wel een bijdrage aan het verhaal. Enkele gebeurtenissen werden hierdoor op een bewonderingswaardige wijze verwoord:
"Hij werd ontvangen door koningen en aanbeden door de mooiste vrouwen. Overal waar hij optrad, was er een spoor van wanhoop, duisternis en verderf. Vrouwen vielen bewusteloos, mannen verguisden hem, muziekminnaars vereerden hem en vochten voor een plaats tijdens de concerten."

Ook zijn er enkele mooie quotes terug te vinden in het verhaal:
"Een reis wordt pas mooi als je hem niet alleen maakt."
"Soms hoeven banden niet zichtbaar te zijn om diep te gaan."

De cover is ook echt prachtig! Bedankt @bestinbooks voor het recensie-exemplaar!