Knap, intrigerend boek; de leerschool voor Stille Grond wellicht.

De toeschouwers is mijn tweede Hilde Vandermeeren, na Stille Grond. Ik las hem in aanloop naar Scorpio, haar vierde boek dat in aantocht is.

Ik weet niet wat exact het is aan Hildes schrijfstijl, maar ze schrijft enorm precies en doelgericht wat aan haar boeken een serieuze dynamiek geeft. Het geeft je als lezer het gevoel dat je stevig bij de hand genomen wordt en vakkundig naar de finish wordt geleid. Voor verdere dynamiek zorgen de korte hoofdstukken en het flitsen van het ene personage naar het andere. Dat het boek vlot leest, is een understatement.
De toeschouwers is het verhaal van Marion, die tegen haar zin het dochtertje van een kennis onder haar hoede moet nemen. Het meisje, Chavi, moet op internaat, Marion brengt haar erheen en doet een aantal waarnemingen die de haren in haar nek doen overeindstaan. Uiteindelijk beslist ze, toegevend aan dat nare gevoel, om op het internaat een baantje te nemen.
De toeschouwers is tegelijk ook het verhaal van Isabeau, één van de leerlingen, van Marleen, een van de leraars, enz. Zoals eerder gezegd: als lezer ervaar je wat er op het internaat gebeurt vanuit verschillende invalshoeken. Ik heb het aantal personages door wier ogen je als lezer kijkt niet geteld, maar het zijn er toch een stuk of 10. Dat maakt het verhaal, enerzijds, boeiend, maar, anderzijds, ook wat moeilijk. Soms had ik toch even van: wie is dit nu ook weer?, hoewel Hilde je al na enkele zinnen doet inzien in wiens hoofd je zit.
Ik meen in een interview met haar eens gelezen te hebben, dat ze, in tegenstelling tot bij Stille Grond, bij deze voorganger vooraf nog niet exact wist waar ze zou landen. En dat merk je toch een beetje. Het verhaal zit goed in elkaar, de vele personages zijn geloofwaardig, maar misschien zijn het er net té veel.
Daarin verschilt Stille Grond van De toeschouwers: in Stille Grond is het aantal hoofdrolspelers beperkter, wat de efficiëntie waarmee ze naar de ontknoping toewerkt nog verhoogt.

Al bij al is De toeschouwers een heel lezenswaardig, knap opgebouwd en intrigerend boek dat moeilijk weg te leggen valt. Ik geef het een verdiende vier sterren, wat me in de problemen brengt met Stille Grond, die ik er ook vier gaf. ;-)
4 1/2* voor Stille Grond dus; 4* voor De toeschouwers. Vij sterren dan misschien voor Scorpio..... We'll see.