Later meer

Een uitgebreide recensie volgt nog. Maar even dit: toen ik eraan begon was mijn eerste reactie na de helft van het boek: wat ben ik eigenlijk aan het lezen? Het verhaal was warrig en onsamenhangend, sprong van standpunt van personage, hield gewoon geen steek. Maar het tweede deel van het boek begon meer van zowel de personages bloot te geven maar vooral ook van de auteur zelf, en na wat leeswerk en opzoekwerk werd me duidelijk dat dit een soort van testament is van Ditlevsen. Maar meer later dus.