Origineel gegeven met teleurstellend einde

Graag ontdek ik nieuwe schrijvers van eigen bodem, en "eigen bodem" definieer ik daarbij als het Nederlandstalig grondgebied, dus Vlaanderen en Nederland. Deze schrijfster is nog vrij onbekend, maar heeft toch al een eerdere opgemerkte roman afgeleverd in 2009. Dit boek speelt zich af in Mongolië, waarheen een Nederlandse verkoper wordt gestuurd (niet zijn eigen initiatief dus) om er windmolens te gaan verkopen. Het wordt geen succes, dat wordt je al snel duidelijk als je de beschrijvingen van het karakter van deze verkoper leest. In die zin levert Anke Scheeren vakkundig werk af. Het eerste gedeelte van deze roman vond ik in eerder geval veel beter dan het tweede, waarin de protagonist op basis van een paar bizarre ervaringen helemaal de bocht uit fietst, en dat is niet evident als je de levensgeschiedenis van deze beroepsschlemiel leest. Het verhaal van een loser die de diepere zin van het leven ontdekt? Helemaal duidelijk is het me niet geworden, maar ik blijf fan van Anke Scheeren, al is het maar om volgende zin : "De angst om een slechte minnaar te zijn leidde doorgaans tot kansloos geploeter voor lichaamsopeningen" (p.38) Hoe verzin je het!?