Eigen schrijfstijl

Ik las al een aantal boeken van deze Vlaamse schrijfster, waaronder het veel bejubelde 'Wolf'. Ook toen kwam ik tot de vaststelling dat ik het moeilijk heb met de schrijfstijl van Lara Taveirne. Ook in dit boek schuwt ze de herhalingen niet. Het veelvuldig terugkerende gebruik van het woord "kont" stoorde mij. Ook "appelgroenzeeblauw" is een woord dat Taveirne graag gebruikt. En oké, één keer vind ik dat wel leuk, maar als je dat voor de vierde keer tegenkomt, is het frisse ervan af. Voorts vind ik het verhaal ook nogal vergezocht en zeer onwaarschijnlijk. Het moederschap zonder partner is m.i. niet bevorderlijk voor de opvoeding. Wat me ook stoorde was dat de schrijfstijl van de stukken die zogenaamd door de moeder geschreven werden, in de dezelfde gezwollen taal werden neergezet als de rest van het boek. Kortom, not really my cup of tea.