Navelstaarderij

Een boek waarin het meest voorkomende woord "ik" is, stemt me niet positief. Erger nog dan in haar tweede boek (Baksteen) dat ik eerder las, geeft de schrijfster in haar boek inkijk in de getroubleerde geest van een jonge vrouw die hopeloos met zichzelf in de knoop ligt. En dat kan aanleiding geven tot onvergetelijke literatuur, maar in dit geval dus niet. Het is veeleer een woordenbrij die erg veel inspanning vraagt van de lezer. En daar ben ik weer : lezen zou toch ontspannend moeten zijn? Als je dan toch als schrijfster kiest voor een gesloten manier van schrijven, dan zou je de lezer toch meer moeten geven dan enkele leuke vergelijkingen. Het is dus echt geen goed boek. De achterstandswijk, de confituurwijk, is een beschrijving van een aantal a-sociale mensen door een verknipte aso, die worstelt met haar zelfbeeld. De wereld is op zich al erg genoeg, om er dan nog deze ellende bij te pakken.