Troost

Het overkomt ons allemaal. De enige zekerheid die je hebt is dat je vroeg of laat zult sterven. Zo ook de moeder van Evi Hanssen. Evi is een Bekende Vlaming, ze heeft een vriendelijke uitstraling en weet die op het scherm over te brengen. Dat helpt natuurlijk als je boeken schrijft. Eerder schreef ze over het stoppen met drinken, hier gaat het over de afscheid van haar zeer geliefde moeder. Het is de normale gang van het leven, dat ouders sterven voor de kinderen, maar als je door een ziekte of ongeval te vroeg (het is altijd te vroeg) afscheid moet nemen, dan is dat natuurlijk altijd wel een droevig proces. Normaal is dergelijke materie geen spek voor mijn bek, allerindividueelste emoties moeten wat mij betreft individeel blijven, maar ik kan wel goed begrijpen dat dit boek troost kan bieden aan mensen die een verwerkingsproces doormaken van het verlies van een geliefde vriend of familielid. Het boek is wat mij betreft geen grote literatuur, maar een heel eerlijk en authentiek verslag van de laatste maanden van de moeder van Evi. Toch moest ik aldoor vaak denken aan het liedje van Bazart : 'Liever snel naar de hel dan traag naar de hemel'. Want soms werd het relaas toch wat langdradig.