Een waar meesterstukje!

Een oud en verlaten fabriekspand vormt de achtergrond voor de jaarlijkse ontgroeningsweek van de studentenvereniging Veneris Dies Nigra.
Het krantenartikel waarmee het boek opent, maakt de lezer meteen duidelijk dat de vorige editie nogal catastrofaal afgelopen was. Alle ogen zijn op hen gericht, maar het praesidium slaagt er toch in om hun studentikoze activiteiten door te zetten.

Via twee hoofdpersonages, Megan en Ris, krijgen we een inkijk in alle typische rituelen waarmee een ontgroening gepaard gaat. Hun relaas wordt afgewisseld met transcripties van politieverhoren van Megan. Dit zorgt voor een aangename afwisseling tijdens het lezen en draagt bij aan het snelle tempo waarmee de bladzijden omgedraaid worden.

Mare Stoffels slaagt er als geen ander in om een scala aan emoties op te roepen, gaande van afkeer, verwondering, tristesse tot boosheid en opluchting. Nog maar zelden nam ik een boek in handen die de term 'plottwist' meer eer aandeed dan deze, vandaar ook mijn uitmuntende score.

Een bijkomend pluspunt en zeker een vermelding waard: de toffe en uitnodigende lay-out van de bierviltjes. Er werd hier zorgvuldig aandacht aan besteed.

Daarenboven geeft de auteur ook indirect een opdracht mee aan haar lezers want je wordt als het ware gedwongen om over de gebeurtenissen na te denken. Dit educatieve luik kan ik absoluut appreciëren in een Young Adult-boek.

Moge het duidelijk zijn: dit is een waar meesterstukje!