Veel politiek, maar zo goed

Wat een wilde rit zijn de Witcher-boeken!

Met The Last Wish werd ik hopeloos verliefd op het Witcher-universum: Geralts gevechten met monsters, de speelse verwijzingen naar sprookjes, zijn avonturen. Ik vond het geweldig.

Dit deel voelt echter heel anders. De inzet is hoger, er is oorlog, politiek, en zó veel personages en plaatsnamen dat ik ze blijf vergeten. Het is absoluut niet slecht, verre van, maar het is niet helemaal waar ik me voor had ingeschreven. En dat is oké.

Sommige hoofdstukken zijn lastiger om door te komen, vooral omdat ik minder geïnteresseerd ben in de politieke aspecten. Andere, vooral die rond Ciri, houden me op het puntje van mijn stoel. Ik begrijp waarom The Witcher een van de bestverkochte fantasyseries aller tijden is, het is oprecht goed. Het is alleen… niet helemaal de Last Wish waar ik verliefd op werd. Toch is er meer dan genoeg om me betrokken te houden bij zowel Ciri als Geralt en daarom kan ik niet wachten op het volgende deel.