Onpopulaire mening, maar...

Alles aan Schindler’s List voelde voor mij verkeerd, en dan heb ik het niet over het onderwerp.

Ik oordeel niet over de inhoud van dit boek, die onmiskenbaar belangrijk is en geworteld in echte historische gebeurtenissen. Mijn probleem zit in het genre. Schindler’s List wordt geclassificeerd als historische fictie, maar het is zó grondig onderzocht en zó nauw verbonden met echte gebeurtenissen dat het bijna volledig leest als non-fictie. De schrijfstijl is droog en feitelijk. Keneally introduceert het ene personage na het andere, soms meer dan tien per pagina, en hoewel ik hun historische belang begrijp, zorgt dat voor een extreem moeilijke leeservaring. Het is simpelweg niet bij te houden.

Dit boek biedt geen verhalende of echt verhaalgedreven leeservaring, het voelt meer als een geschiedenisles. En dat was prima geweest als het ook zo was gepresenteerd. Maar wanneer een boek als historische fictie wordt bestempeld, verwacht ik een verhalend kader, geen puur feitelijk verslag.

Ik stond meerdere keren op het punt om dit boek te DNF’en, en het was alleen uit respect voor Holocaustoverlevenden en voor de moed van Oskar Schindler dat ik heb doorgelezen tot het einde.

Is dit boek waardevol? Ja.
Zou ik het aanraden? Nee, tenzij je echt houdt van droge non-fictie.