Een moeizaam verhaal over liefde en moord

Frances is een jonge vrouw van 26 die nog bij haar moeder woont. Het is begin jaren 20 van de 20e eeuw, en de mensen in Londen, waar het verhaal zich afspeelt, proberen op te krabbelen na de Grote Oorlog. Zo ook Frances en haar moeder, de twee zoons uit het gezin zijn niet teruggekeerd uit de oorlog en ook de vader is overleden, zijn vrouw en dochter achterlatend met grote schulden. Het is om die reden dat Frances en haar moeder huurders in huis nemen.
Die huurders zijn het pasgetrouwde stel Leonard en Lilian Barber. Dit stel en Frances belanden in een driehoeksverhouding welke op dramatische wijze eindigt.

Op zich een goed concept voor een verhaal, maar door de uitwerking draait het hier niet op uit. Het is een stroperig verhaal waar geen vaart in zit. Alles wordt uitgebreid beschreven, hoe Frances de vloer schrobt, hoe ze naar het centrum wandelt, wie er in de tram zit, hoe Leonard zich aankleed, hoe Lilian kijkt enzovoorts.
In deel 1 worden de setting en de personages geïntroduceerd, in deel 2 wordt de driehoeksverhouding uitgewerkt en deel 3 gaat over de rechtzaak. Zelfs deze rechtzaak wordt tot in de puntjes beschreven. Daarbij kent het boek een open einde.

We lazen dit boek met de leesclub en allen kwamen maar moeizaam in het verhaal. De auteur heeft erg haar best gedaan om een uitgebreid verhaal te schrijven, maar het had een derde korter gekund zonder de essentie te verliezen.

Pluspunten zijn de thema's, een lesbische liefde (best gedurfd in die tijd), de klassenmaatschappij, de nasleep van een oorlog en gewetensnood. Met name dat laatste is wel goed verwoord.
Een boek met plussen en minnen, voor mij 3 sterren