Mooi verhaal over de kracht van liefde en van de natuur

Dit boek kent een bijzondere schrijfstijl. Het wordt namelijk verteld door een vijgenboom. Deze boom stond aan de basis van de liefdesgeschiedenis tussen de Grieks-Cypriotische Kostas en de Turks-Cypriotische Defne.
Het verhaal begint met het begraven van de vijgenboom. Kostas en zijn dochter Ada wonen in Londen. Defne is inmiddels overleden. De boom moet begraven worden om de Engelse winter te kunnen overleven.
Als de zus van Defne komt logeren ontdekt Ada het verhaal van haar ouders. Hoe ze elkaar hebben leren kennen, zijn verloren en weer hebben gevonden.
Het verhaal eindigt met het weer opgraven van de boom. De lente begint, maar ook voor Ada en Kostas begint een nieuw leven. En dan blijkt Defne toch ook niet ver weg te zijn.
De thematiek in dit boek is prachtig. Het beschrijft de generatietrauma's van een verscheurde gemeenschap, verlies en rouw en het leert de lezer veel over de natuur. Hoe bomen van belang zijn voor de natuur, hoe het ecosysteem werkt en welke symboliek ermee samenhangt. Daarnaast geeft het verhaal een inkijkje in de Cypriotische cultuur, zowel van de Griekse als de Turkse.
Het is een boek om langzaam tot je te nemen als een kopje thee in de middag.