Over liefde, moed, kracht en wanhoop

Sander en Jip leren elkaar kennen als ze beiden al dertigers zijn. De kinderwens komt meteen ter sprake. Als voorbereiding op "zorgen voor" adopteren ze labrador Gant.
Kinderen krijgen lukt niet op de normale manier en dus komen Sander en Jip "In het traject".
Dit traject komen ze ook nooit meer uit, ze krijgen tweeling waarvan de ene cerebrale parese heeft en de ander autisme. Dit betekent dat het dagelijks leven zoeken is. Zoeken naar de juiste hulp, zoeken naar balans, zoeken naar hoe om te gaan met de jongens, zoeken naar jezelf en elkaar.
Dit levert frustratie en wanhoop op. En het verandert de kijk op het leven.
Sander weet dit te vangen in een verhaal waar naast de wanhoop ook de liefde vanaf spat. Onvoorwaardelijke liefde voor de jongens maar ook voor Jip, die de motor is van het gezin en haar gewicht in goud waard is.
Het boek bestaat als het ware uit columns die het verhaal van Sander, Jip, Willem en Maurits vertellen vanaf verliefd worden tot zorgen voor 2 zorgenkinderen tot ze 5 jaar zijn. Het leest daardoor makkelijk. Sander heeft een fijne schrijfstijl.

De 2 fragmenten die mij altijd zullen bijblijven zijn het afscheid nemen van Gant, de trouwe vriend, en de fascinatie van Maurits voor pinguïns waardoor hij de hele boekenkast overhoop haalt terwijl hij er steeds nét niet bij kan, zo typerend voor een kind met autisme.

Het boek raakte mij ook persoonlijk, jarenlang werkte ik met kinderen als Willem en Maurits. En ik heb zelf een zeldzame ziekte waardoor de zoektocht in het medische circuit met bijbehorend frequent ziekenhuisbezoek heel herkenbaar was.

Sander bedankt voor voor deze mooie, eerlijke, rauwe en liefdevolle inkijk in jullie leven!