Duister verhaal

De 23-jarige Mary Yellan vertrekt na het overlijden van haar moeder naar haar enige familielid, tante Patience. Deze, in Mary's herinnering, vrolijke en gezellige tante woont met haar man Joss Merlyn in de Jamaica Inn. Onderweg wordt Mary al gewaarschuwd voor deze plek, de postkoetsen willen er niet stoppen en gasten verblijven er ook niet.
Mary treft haar tante in depressieve staat, ze is net een levende dode en Joss is een bullebak. In de Jamaica Inn vinden duistere praktijken plaats.

Wat volgt is een duister verhaal. Mary is een onverschrokken en dappere dame die koste wat het kost haar tante wil redden en haar oom ontmaskeren. In de 19e eeuw was dat voor vrouwen niet gemakkelijk:

" Opnieuw besefte ze wat het betekende als vrouw geboren te worden, nu ze haar geestelijke en lichamelijke instorting als iets heel vanzelfsprekends beschouwden. Als ze een man was geweest, zouden ze haar ruw behandelen, of op zijn minst onverschillig, ze zou misschien meteen naar Bodmin of Launceston moeten gaan om te getuigen. Ze zou zelf onderdak moeten zoeken, al zou ze ervoor naar het eind van de wereld moeten rijden".

De sfeer die de auteur treft past precies bij het verhaal. Ze maakt veel gebruik van omschrijvingen van de desolate omgeving. Hierdoor wordt de lezer meegezogen in Mary haar wanhoop. In de passages waarin het met Mary wat beter gaat, waar ze hulp krijgt en zelfs verliefd wordt, is het taalgebruik ook lichter en de sfeer beter.
De personages, het zijn er maar weinig, worden goed neergezet en uitgewerkt zodat de lezer een goed beeld van hen krijgt.
Het boek is bijna 90 jaar oud, maar het is echt een goed geschreven klassieker. Tegenwoordig zijn er veel thrillers, waardoor de doorgewinterde lezer snel door kan hebben hoe het verhaal zich zal ontwikkelen en aflopen, maar geplaatst in het tijdsbeeld is dit echt een spannend en goed boek.