Lezersrecensie
Een maatschappelijk betrokken verhaal
Uitgeverij Eigen Kracht benaderde mij of ik Vluchtheuvels in Nederland wilde lezen en daar mijn mening over te geven.. mijn hartelijke dank hiervoor. Het is geen dik boek, wel een klein lettertype maar door de fijne schrijfstijl van Helen leest het verhaal juist erg fijn. Overzichtelijk, duidelijk & met kennis van zaken.
Het is een autobiografisch verhaal over Helen zelf, de namen zijn in het boek wel veranderd om afstand te creëren maar toch haar verhaal te kunnen laten horen.
De titel van het boek is ook mooi gekozen, deze komt meerdere keren in het verhaal naar voren, het past er goed bij.
Myra en haar man Hugo nemen een gezin wat gevlucht is uit Oekraïne onder hun hoede in hun B&B op het erf. Myra zoekt iets om invulling aan te geven en voor te zorgen nu de kinderen de deur uit zijn en haar mantelzorg rol voor haar moeder weg is gevallen, alleen dit is soms niet even gemakkelijk.
De onderwerpen zijn soms zwaar: ik noem huiselijk geweld, persoonlijke grenzen, seksueel grensoverschrijdend gedrag, rouw & verlies maar ook hoop, zingeving en maatschappelijk begrip zonder dat het echt heel zwaar wordt.. soms werd ik er wel een beetje verdrietig en zelfs wat boos over. Maar Helen weet dit mooi te verwoorden in een prachtige quotes zoals:
“Maar wat ben ik aan het doen? Zorg ik voor mijn eigen behoeften of die voor mijn gasten?”
en hiermee leert ze ook duidelijke grenzen voor zichzelf te trekken & blijft het verhaal goed te volgen en leesbaar.
Want duidelijk is dat Myra het hoofdpersonage zelf ook heel veel heeft meegemaakt en door de opvang van vluchtelingen komt veel hiervan ook weer naar boven, mooi om te lezen dat ze de therapieën benoemden en zelf in de zorgverlening is gaan werken. Ze laat haar gasten in hun waarde maar verwonderd zich wel degelijk soms over de gang van zaken in bijvoorbeeld de opvoeding of hun dagbesteding.
Een mooi waargebeurd verhaal dat je raakt.
Bedankt uitgeverij Eigen Kracht voor dit recensie exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Nivea - niet invullen voor een ander
Oma - opmerking / mening / advies
LSD - Luisteren / samenvatten / doorvragen
Het is een autobiografisch verhaal over Helen zelf, de namen zijn in het boek wel veranderd om afstand te creëren maar toch haar verhaal te kunnen laten horen.
De titel van het boek is ook mooi gekozen, deze komt meerdere keren in het verhaal naar voren, het past er goed bij.
Myra en haar man Hugo nemen een gezin wat gevlucht is uit Oekraïne onder hun hoede in hun B&B op het erf. Myra zoekt iets om invulling aan te geven en voor te zorgen nu de kinderen de deur uit zijn en haar mantelzorg rol voor haar moeder weg is gevallen, alleen dit is soms niet even gemakkelijk.
De onderwerpen zijn soms zwaar: ik noem huiselijk geweld, persoonlijke grenzen, seksueel grensoverschrijdend gedrag, rouw & verlies maar ook hoop, zingeving en maatschappelijk begrip zonder dat het echt heel zwaar wordt.. soms werd ik er wel een beetje verdrietig en zelfs wat boos over. Maar Helen weet dit mooi te verwoorden in een prachtige quotes zoals:
“Maar wat ben ik aan het doen? Zorg ik voor mijn eigen behoeften of die voor mijn gasten?”
en hiermee leert ze ook duidelijke grenzen voor zichzelf te trekken & blijft het verhaal goed te volgen en leesbaar.
Want duidelijk is dat Myra het hoofdpersonage zelf ook heel veel heeft meegemaakt en door de opvang van vluchtelingen komt veel hiervan ook weer naar boven, mooi om te lezen dat ze de therapieën benoemden en zelf in de zorgverlening is gaan werken. Ze laat haar gasten in hun waarde maar verwonderd zich wel degelijk soms over de gang van zaken in bijvoorbeeld de opvoeding of hun dagbesteding.
Een mooi waargebeurd verhaal dat je raakt.
Bedankt uitgeverij Eigen Kracht voor dit recensie exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Nivea - niet invullen voor een ander
Oma - opmerking / mening / advies
LSD - Luisteren / samenvatten / doorvragen
1
Reageer op deze recensie
