Om bij weg te gruwelen

Vanaf het begin word je al in het verhaal gezogen. In de eerste twee hoofdstukken lees je een gebeurtenis waar het verhaal zich naar toe leeft. In hoofdstuk drie begint het verhaal 5 weken voorafgaand aan deze gebeurtenis. Dit maakt je nieuwsgierig naar wat tot deze gebeurtenis heeft geleid. Robert Hunter is een alleenstaand man, erg intelligent en werkt voor de LAPD bij de afdeling moordzaken. Robert krijgt een partner toegewezen; Garcia. Een newbie bij de politie. Samen worden zij op de zaak gezet; er wordt een vrouw gevonden in een verlaten schuur, in haar nek is een afbeelding van een dubbel kruis zichtbaar. Bij Robert beginnen alle alarmbellen te rinkelen, ditzelfde teken zag hij twee jaar eerder bij een zaak waar hij aan werkte; de Crucifix-killer. Deze moordenaar heeft de doodstraf gekregen, maar hoe komt het dan dat dit teken ineens weer in beeld is na twee jaar? Chris Carter weet op een hele vlotte en beeldende manier te schrijven waardoor de moordzaken waaraan gewerkt worden tot in de details beschreven worden, dit zorgt voor een gruwelijk beeld dat je hier bij krijgt. Ik vind dit erg knap gedaan. Gedurende het verhaal lees je over de vorige zaak waar Robert aan werkte met zijn toenmalig partner, dit zorgt dat je een beetje een beeld krijgt van Robert maar dit blijft nog wat oppervlakkig. Ik ben wel benieuwd naar meer uit het verleden van Robert. Op een gegeven moment had ik wel een idee van wie de moordenaar zou kunnen zijn, maar hoe dit in elkaar verweven zit had ik totaal niet verwacht. Ik heb genoten van dit boek en had hem ook razend snel uit. Ik kijk uit naar het volgende boek om bij weg te gruwelen!