Sterk debuut!

Emmylou is zeventien en woont in Bretagne. Ze wil graag journaliste worden en daarom Engels leren. Iemand geeft haar het idee om au pair te worden in Engeland. Haar plan: zorgen voor enkele kinderen van rijke ouders en ondertussen studeren. Ze komt terecht in een soort gated community, een domein met vijf landhuizen afgeschermd door een hoge muur. Emmylou begint vol enthousiasme aan haar job: de kinderen zijn leuk, de ouders vriendelijk en het huis prachtig. Maar al snel begint ze zich ongemakkelijk te voelen en zijn er dingen die haar ongerust maken. Ze komt er al snel achter dat deze job niet zo fantastisch is als het lijkt en dat het bijna onmogelijk is om buiten de omheining te komen.
▪︎
Al vanaf het begin van het boek is het duidelijk dat Emmylou niet echt gelukkig is. Haar enige lichtpunt is haar beste vriendin Morgane. Maar als die er niet meer is, heeft Emmylou het gevoel dat niets haar nog in Bretagne houdt. Haar keuze om naar Engeland te vertrekken is dus snel gemaakt. Nadat ze daar aankomt, lijkt het echt een paradijs, en ze kan haar geluk niet op.
Al snel beginnen toch vreemde gevoelens en gebeurtenissen het verhaal binnen te sluipen. Wat ik vooral interessant vond is dat we alles blijven zien uit het oogpunt van Emmylou, we weten als lezer dus evenveel als zij en ontdekken stukje bij beetje. Waarom is de familie zo religieus? Waarom lijkt een van de huizen leeg te staan? Waarom willen de andere au pairs niet met haar praten? En waarom voelt Emmylou zich niet helemaal top? Allemaal elementen die toevoegen aan het mysterie dat ze probeert te ontrafelen.
De schrijfstijl is zeer vlot en de vertaling lijkt mij zeer goed. De hoofdstukken zijn kort (daar hou ik van) en eenmaal ik in het verhaal zat, vloog ik er gewoon doorheen want ik wilde weten wat daar nu toch allemaal aan de hand is! En ik moet toegeven, ik had niet verwacht wat er ging komen!

De au pair is een heel sterk debuut van Sidonie Bonnec. Ik ben benieuwd naar toekomstig werk!