Nostalgie met een vleugje melancholie

Prachtige foto's en soepel geschreven verhalen over de ontwikkelingen in het na-oorlogse Nederland. Er is zo onvoorstelbaar veel veranderd in het dagelijks leven na 1945. Ik ben van 1967 en herinnerde me al veel. En dat feest van herkenning is leuk.
Een heleboel veranderingen zijn natuurlijk fantastisch! De wasmachine, stofzuiger. Zacht wc-papier en zachte onderbroeken.Broeken voor vrouwen, teloorgang van de stropdas en een mobiele telefoon.
Maar al deze veranderingen zorgen ook voor een gevoel van melancholie, want bellen bij de buren gaf toch een band. En met de hele buurt naar een tv-toestel kijken is wel heel gezellig. En hoe heerlijk, die foto van vissende kinderen met een simpele hengel; niets te high-tech-gear!
Maar al met al ben ik toch wel heel blij met de vooruitgang; een eigen wc, maar vooral papieren zakdoekjes.
"Mijn moeder waste ze (de stoffen zakdoeken) in een grote emaillen ketel... Het mengsel van water, sop en snot moest goed doorkoken."
En dan hebben we het nog niet over die teil waarin het stoffen maandverband van alle zussen lag te weken.
Kijk, dan hoeft het voor mij niet meer zo, terug naar vroeger.