Lieve Debbie

Van Luitingh-Sijthoff mocht ik deze prachtige editie als recensie exemplaar ontvangen, waarvoor dank!
-
Mijn mening over de boeken van Freida McFadden is over het algemeen best wel verdeeld. Soms vind ik de boeken voorspelbaar en daarom saai (als ik al weet wat er gaat gebeuren dan is voor mij de spanning eraf), maar soms lees ik een boek als deze en dan ben ik toch positief verrast!

Lieve Debbie lijkt een verhaal te zijn over een familie die wat moeilijk met elkaar kan omgaan, maar niets is minder waar. Mensen zijn niet wie ze lijken, al raak je daar als lezer wel snel van overtuigd. Ik zag hierdoor deze keer de plottwist echt niet aankomen en heb echt met open mond van verbazing het einde zitten lezen. Dat is dan ook precies hoe ik een goeie thriller wil lezen: totaal verrast en in de war.

De verhaallijn vond ik tegelijkertijd erg leuk, maar ook wat onherkenbaar. Vraag en antwoordrubrieken zijn in Nederland (in ieder geval in mijn kring) niet zo’n ding, dus ik vind het een beetje een vreemd concept dat mensen daar zoveel waarde aan hechten. Maar goed, dat is meer mijn referentiekader denk ik. Ergens vond ik het daarom ook wel interessant om te lezen, maar ik snapte sommige reacties niet helemaal - ik ga er vanuit dat mensen ook nog zelf nadenken en dat viel wat tegen. Ik vond het wel heel mooi dat het innerlijke conflict van de hoofdpersoon zo duidelijk terugkwam in deze column, zeker toen ik het boek uithad kon ik die diepere laag echt goed waarderen.

Wat ik ook heel fijn vond is de diepere laag aan echt serieuze onderwerpen die in dit boek te vinden is. Ik kan niet echt tot in detail treden, maar overspel, verslaving en misbruik zijn echt goed in dit boek verwerkt. De onderwerpen laten allemaal goed zien wat het met een mens kan doen en zorgen daarmee hopelijk voor een stukje begrip en taboedoorbreking.

De hoofdpersoon Debbie vond ik af en toe wat irritant overkomen, omdat ze nog wel eens de slachtofferrol wil aannemen. Nou overkomen haar ook wel wat vervelende gebeurtenissen, maar toch vond ik dat ze er af en toe te lang in bleef hangen, waardoor ik mezelf dan weer even aan het lezen moest zetten. Het is wellicht ook gewoon een verschil in mentaliteit dat ik dan liever heb dat iemand doorpakt en er het beste van gaat maken, maar dat kan me af en toe wel wat dwarszitten.

Al met al ben ik hier echt doorheen gevlogen en had ik het boek met een paar dagen uit. Het leest lekker weg en heeft een onvoorspelbare verhaallijn, waardoor de spanning goed voelbaar is. Ik vond hem leuk!