Lezersrecensie
De stilte
Even heel in het kort: dit was helaas niet mijn verhaal.
En dat vind ik erg jammer, want ik hou altijd wel van spannende verhalen en zeker verhalen die zich afspelen op eigen bodem. Een van de grote pluspunten aan dit verhaal vond ik dan ook echt de setting in combinatie met het taalgebruik. Het verhaal speelt zich af in Zuid-Limburg, in het gebied van de mergelgrotten. In 2025 las ik hier al een boek over van Michael Berg en toen schreef ik in mijn recensie dat ik de setting erg goed vond, omdat het meteen een wat duister en spannend gevoel oproept. Er zijn al vaker mensen verdwenen in de mergelgrotten en er wordt veel gewaarschuwd om daar niet zomaar naar binnen te gaan, dus met dat gevoel ging ik dit boek ook in.
Helaas vond ik dat dat spannende gevoel heel snel afbrokkelde. Er is weinig introductie voor het plot, het begint vrijwel meteen midden in een nieuwe fase van het leven van de hoofdpersoon. An sich niet erg, maar alle benodigde achtergrondinformatie over het leven van de hoofdpersoon kwam zo gefragmenteerd binnen dat ik pas rond de helft van het verhaal het gevoel had het verhaal goed te kunnen volgen. Ook snapte ik in het begin niet zo goed dat zij een stem in haar hoofd heeft en waarom dat relevant is voor het verhaal, ik begreep de relevantie daarvan pas toen zij zei dat ze in het Vlaams dacht (wat de schuingedrukte tekst ook was) en dat zij lijdt aan angststoornissen. Dit was ook pas rond de helft van het verhaal. Overigens vind ik het wel heel mooi om te lezen dat het Vlaams dialect gewoon lekker Vlaams is opgeschreven in het boek en de lezer dan maar wat woorden moet opzoeken. Ik hou van die authenticiteit! (En ik woon vlakbij de grens, dus had geen moeite met het volgen van het dialect).
Verder was het verloop van het verhaal ook wat uit balans. Eerst lees je tweederde van het verhaal achtergrondinformatie over de hoofdpersoon (waar komt ze vandaan, wat is haar motivatie voor haar gedrag en haar ambities), kabbelt het verhaal rustig voort en zijn er een paar kleine gebeurtenissen waar de hoofdpersoon haar vinger niet op kan leggen en dan is er een gigantische ommezwaai en moet er nog een heel ‘spannend’ gedeelte in het laatste stuk van het boek gepropt worden. Het laatste stuk voelde heel gehaast geschreven, maar ook heel ongedetailleerd, zeker in vergelijking met het eerste stuk van het verhaal. Voor mij waren er ook niet voldoende aanwijzingen van tevoren in het verhaal dat er iets te gebeuren stond en was ook de motivatie van de dader heel matig en te toevallig.
Ik vond het verder wel erg goed dat angststoornissen een grote rol hebben gekregen in dit boek, omdat daar nog veel te weinig over bekend is. Doordat je de gedachten van de hoofdpersoon leest, krijg je een beetje een inkijkje in hoe mensen die angststoornissen hebben dit ervaren. Veel mensen vinden vaak dat er onredelijke reacties komen op - voor hun vaak simpele - gebeurtenissen, maar dit boek laat dus heel goed zien wat het denkproces is en hoe snel je in een angstige fase kan belanden (en wat dat dan met je doet).
Helaas dus niet mijn boek en ik zou het dan ook niet aanraden. Wel zou ik graag nog een wat dikker boek van Niewierra willen proberen, want korte verhalen schrijven is écht een vak apart.
En dat vind ik erg jammer, want ik hou altijd wel van spannende verhalen en zeker verhalen die zich afspelen op eigen bodem. Een van de grote pluspunten aan dit verhaal vond ik dan ook echt de setting in combinatie met het taalgebruik. Het verhaal speelt zich af in Zuid-Limburg, in het gebied van de mergelgrotten. In 2025 las ik hier al een boek over van Michael Berg en toen schreef ik in mijn recensie dat ik de setting erg goed vond, omdat het meteen een wat duister en spannend gevoel oproept. Er zijn al vaker mensen verdwenen in de mergelgrotten en er wordt veel gewaarschuwd om daar niet zomaar naar binnen te gaan, dus met dat gevoel ging ik dit boek ook in.
Helaas vond ik dat dat spannende gevoel heel snel afbrokkelde. Er is weinig introductie voor het plot, het begint vrijwel meteen midden in een nieuwe fase van het leven van de hoofdpersoon. An sich niet erg, maar alle benodigde achtergrondinformatie over het leven van de hoofdpersoon kwam zo gefragmenteerd binnen dat ik pas rond de helft van het verhaal het gevoel had het verhaal goed te kunnen volgen. Ook snapte ik in het begin niet zo goed dat zij een stem in haar hoofd heeft en waarom dat relevant is voor het verhaal, ik begreep de relevantie daarvan pas toen zij zei dat ze in het Vlaams dacht (wat de schuingedrukte tekst ook was) en dat zij lijdt aan angststoornissen. Dit was ook pas rond de helft van het verhaal. Overigens vind ik het wel heel mooi om te lezen dat het Vlaams dialect gewoon lekker Vlaams is opgeschreven in het boek en de lezer dan maar wat woorden moet opzoeken. Ik hou van die authenticiteit! (En ik woon vlakbij de grens, dus had geen moeite met het volgen van het dialect).
Verder was het verloop van het verhaal ook wat uit balans. Eerst lees je tweederde van het verhaal achtergrondinformatie over de hoofdpersoon (waar komt ze vandaan, wat is haar motivatie voor haar gedrag en haar ambities), kabbelt het verhaal rustig voort en zijn er een paar kleine gebeurtenissen waar de hoofdpersoon haar vinger niet op kan leggen en dan is er een gigantische ommezwaai en moet er nog een heel ‘spannend’ gedeelte in het laatste stuk van het boek gepropt worden. Het laatste stuk voelde heel gehaast geschreven, maar ook heel ongedetailleerd, zeker in vergelijking met het eerste stuk van het verhaal. Voor mij waren er ook niet voldoende aanwijzingen van tevoren in het verhaal dat er iets te gebeuren stond en was ook de motivatie van de dader heel matig en te toevallig.
Ik vond het verder wel erg goed dat angststoornissen een grote rol hebben gekregen in dit boek, omdat daar nog veel te weinig over bekend is. Doordat je de gedachten van de hoofdpersoon leest, krijg je een beetje een inkijkje in hoe mensen die angststoornissen hebben dit ervaren. Veel mensen vinden vaak dat er onredelijke reacties komen op - voor hun vaak simpele - gebeurtenissen, maar dit boek laat dus heel goed zien wat het denkproces is en hoe snel je in een angstige fase kan belanden (en wat dat dan met je doet).
Helaas dus niet mijn boek en ik zou het dan ook niet aanraden. Wel zou ik graag nog een wat dikker boek van Niewierra willen proberen, want korte verhalen schrijven is écht een vak apart.
1
Reageer op deze recensie
