Vaarwel Roscoe

Vaarwel Roscoe moest ik hebben toen het boek uitkwam. Zonder jou van de zussen vond ik geweldig en ik had ook veel goeie recensies over dit boek gelezen. Maar helaas was het niet helemaal mijn ding. Ik vond het een mooi boek en het idee is origineel. Het is in briefvorm geschreven en je leert Roscoe kennen aan de hand van terugblikken en hoe Livia en Rafael hem kende. Maar je weet niet hoe dingen echt voor hem waren, wat zijn gedachten waren. En iedereen was alleen maar positief over hem, waardoor het een beetje voelde alsof ze hij de hemel ingeprezen werd. Maar niemand kan perfect zijn, dus daar stoorde ik me aan.

Ook is Vaarwel Roscoe een slowread, er gebeurt niet veel. Misschien was ik er gewoon niet helemaal voor in de stemming, maar ik heb er een week over gedaan en dat is voor mij lang. Het boek pakte me niet, ik had niet het gevoel dat ik zin had om verder te lezen over zijn leven. Het was makkelijk om het boek weg te leggen. De lange hoofdstukken hielpen ook niet mee, het is geen boek dat vlot leest.

Wel is het goed geschreven, je merkt niet dat er 2 auteurs aan gewerkt hebben. Ik hoop dat ze nog eens een boek samen lezen, eentje die weer zo goed is als Zonder jou.