Een verhaal om nooit te vergeten

Het begon allemaal met een dode rat die in de kelder lag tussen twee verhuisdozen. De stank begon zich te verspreiden en plotseling stond de voorzitter van het bestuur van de vereniging van de eigenaren voor Vidar zijn deur om er wat aan te doen.
Vidar is net geschorst op de school waar hij lesgeeft. Er vond een gewelddadig incident plaats waar hij betrokken bij was, alleen kan hij zich niet alles meer herinneren. Nu hij toch veel tijd heeft kan hij maar eens werk maken van de verhuisdozen. Bij het openen van één van de dozen, ontdekt hij het adresboekje van zijn vader. Op één van de pagina's ziet hij het telefoonnummer van het huisje waar hij zijn jeugd tijdens de zomers doorbracht 26217. Door een vreemde impuls belt hij het nummer. Wat hij nooit had verwacht was dat zijn vader die allang dood is, de telefoon opneemt. Heel vreemd! Vidar belt meermaals het nummer op verschillende tijdstippen. Zo ontdekt hij dat hij telkens op dezelfde dag belt 17 juni 1986. De ene keer heeft hij zijn vader aan de lijn, dan eens zijn mama en ook de kleine Vidar. Aan de hand van post-its kan hij de dag reconstrueren. Zou wat die dag gebeurd is een verklaring kunnen zijn wat er nu op school is voorgevallen?

Het verhaal wordt verteld door Vidar. We volgen hem in het heden waarin hij wordt aangeklaagd. Zijn verleden ontdekken we geleidelijk aan door zijn telefoontjes naar het vakantiehuisje. De auteur maakt op die manier de lezer nieuwsgierig naar wat er destijds gebeurd is. Hij doet dat op een zodanige meeslepende manier dat je echt met Vidar meeleeft. De angst, de pijn van zowel de kleine, als de volwassen Vidar laten je niet onberoerd. Het verhaal kruipt zodanig onder je huid dat je na het lezen het boek echt moet laten bezinken.

'De zeventiende' is een krachtig literair verhaal over een jongen die hunkert naar de liefde van zijn ouders. Een verhaal dat blijft hangen, eentje om nooit te vergeten