Stilstaan bij het voorbije leven

Meneer Hirasaka runt een kleine fotostudio die nogal heel speciaal is. Zijn fotostudio is een geheime plek waar mensen op de rand van hun dood passeren. Samen met Meneer Hirasaka bekijken ze hun foto's die gedurende hun hele leven werden genomen. Voor elk levensjaar mogen ze eentje uitkiezen die ze aan de toverlantaarn hangen. Meneer Hirasaka geeft hen ook de kans om terug te keren naar een dierbaar moment die ze opnieuw kunnen beleven en die hij ook op foto vastlegt. Bij de laatste stap naar het dodenrijk zal de toverlantaarn met de foto's ronddraaien waardoor ze hun leven in een flits voorbij zien trekken om dan vredevol heen te gaan...

Het boek is ingedeeld in 3 delen waarin we de overgang van 3 personages volgen. Elk van hen heeft een ander soort van leven gehad.
We leren Hatsue kennen, een vrouw van 92 die haar droom als kleuterjuf kon najagen. Ze kijkt met een voldaan gevoel over haar leven. Dan volgt het verhaal van Waniguchi, een Yakuza-bendelid die zelf vindt dat zijn leven niet zoveel betekende. Als laatste is de jonge Mitsuru aan de beurt die nog veel te jong is om te sterven.
Heel mooi hoe de auteur alle personages neerpent en hoe hij erin slaagt om Meneer Hirasaka het beste uit de mens boven te halen.

'De toverlantaarn van verloren herinneringen' bezit alle ingrediënten van een healing fiction boek. Het tempo is langzaam, het verhaal bouwt zich langzaam op . Het boek ademt sfeer van warmte en troost uit en geeft de lezer een goed gevoel. Het is een prachtig verhaal die de lezer laat stilstaan bij zijn eigen herinneringen.