Doorsnee

Ik had nog nooit iets van Arlidge gelezen en deze kwam via mijn leesmaat (mijn pa) bij mij terecht.

Ik ben er in begonnen en had al snel door dat je de hoofdstukken (meestal drie tot vijf pagina's) diagonaal kan lezen, een paar kernwoorden eruit pikken en door. Er gebeurt zo weinig in een hoofdstuk.

Het karakter Helen Grace vond ik ook totaal niet aansprekend. Het verhaal is vergezocht, beetje ongeloofwaardig en hoe Helen Grace tot de oplossing komt is ook niet duidelijk. Ze krijgt een ingeving, maar wat?

Tot zover Arlidge voor mij.