Mwah

Van alle boeken die ik heb gelezen van Philippa Gregory (zeven in totaal) vind ik dit het minste boek. En dat heeft van alles te maken met het hoofdpersonage: Margaretha Beaufort. God, wat heeft dit mens me op mijn zenuwen gewerkt. En dat komt door haar geloof. Ze is enorm gelovig en heeft ook een enorm hoge dunk van zichzelf. Het is moeilijk om van Margaretha te houden, zoals ik wel van Gregory’s andere personages ben gaan houden.

Het verhaal begint wanneer Margaretha slechts negen jaar oud is. Het boek laat zien dat kinderen uit adellijke gezinnen weinig jeugd kenden en weinig contact hadden met hun ouders. Zo heeft Margaretha totaal geen band met haar moeder, ik denk dat ik wel kan zeggen dat ze haar verafschuwt. Gregory heeft dit goed uitgewerkt. Al vanaf het begin is duidelijk dat Margaretha enorm gelovig is. Iets wat mij op mijn zenuwen ging werken na verloop van tijd. In alles ziet ze voortekenen en ze gelooft dat ze een belangrijke rol heeft te spelen die God haar heeft ingegeven. Ook is ze een bewonderaarster van Jean d’Arc. Dit komt constant terug. Op twaalfjarige leeftijd wordt ze uitgehuwelijkt aan Edmund Tudor van wie ze snel zwanger wordt. Na een afschuwelijke bevalling, ik hoop dat ik nooit zo’n bevalling hoef mee te maken, krijgt ze een zoon Henry. Ze is vastbesloten hem op de troon te krijgen. De huidige koning is zwak. Maar hij wordt opgevolgd door een sterke koning: Edward of York. Margaretha wringt zich in allerlei bochten en allianties om haar zoon op de troon te krijgen.

Margaretha is een onwijs sterk persoon, maar irritant. Ze weet wat ze wil en doet alles daarvoor, maar ze verliest vaak de realiteit uit het oog. Ook haar geloof wordt naar verloop van tijd te irritant. Maar daarmee houdt Gregory zich wel aan het karakter. Ze heeft wederom weer veel onderzoek gedaan. Dit boek loopt deels gelijk aan De Witte Roos en De Rozenkoningin, het is grappig om bepaalde scenes uit andermans oogpunt te zien.

Hoewel ik Margaretha dan niet mag, is het absoluut wel een goed boek. Net zoals in haar andere boeken is de schrijfstijl van Gregory erg prettig en heeft ze goed onderzoek gedaan. De kwestie van wat er met de twee zonen van Elizabeth Woodville(volgende week meer) is gebeurt komt op een interessante manier terug.