Dochters van de Roos

Wederom een heerlijk boek van de hand van Gregory. Ze flikt het weer om een nieuwe kijk op de Rozenoorlog neer te zetten. Ditmaal schrijft Gregory vanuit het oogpunt van Anne Neville, dochter van Richard Neville. Hij had de bijnaam “kingmaker”, zo zette hij onder andere Edward van York op de troon. Hij switcht vaak van kant, zolang hij maar macht kan uitoefenen. Zo gebruikt hij zijn dochters ook. Zijn oudste dochter, Isabel, huwelijkt hij uit aan George van York, en Anne huwelijkt hij uit aan Edward van Westminster. Na diens dood hertrouwt ze uiteindelijk met Richard van York, de latere koning Richard III. En zo staat ze vaak in het centrum van belangrijke gebeurtenissen.

Anne heeft een hele andere stem dan de eerdere vrouwen die aan het woord zijn geweest in serie over de Rozenoorlog. Ze heeft een hele andere kijk op gebeurtenissen. Ze staat ze vaak recht tegenover koningin Elizabeth. In De Rozenkoningin ben ik echt van Elizabeth gaan houden, maar door het verhaal van Anne krijg je toch een andere kijk op haar. Anne mag haar totaal niet, ze is zelfs bang voor haar. Ze noemt haar een heks, en vindt dat Elizabeth schuldig is aan nogal wat rampen. Het leuke hieraan is dat je dus een compleet andere kijk op de gebeurtenissen en personages krijgt, uit een andere invalshoek.

Ik ben ontzettend fan van Anne. Gregory laat zien hoe moeilijk het is voor een vrouw om haar eigen weg te gaan. Tot aan haar vaders dood, en zelfs nog daarna, doet ze alles in zijn wens. Ze trouwt met haar vijand. Ze gaat mee met Margareth van Anjou, terwijl ze bang voor haar is. Zelfs bij haar dood verafgod ze haar vader nog steeds. Desondanks is Anne wel degelijk een ontzettend sterk karakter dat zich niet bij de situatie neerlegt. Zo neemt ze met Richard III het heft in eigen handen. Annes kijk op Richard is totaal anders dan in de andere boeken. Zo schetst Gregory een compleet nieuwe kant van Richard, wat ik persoonlijk erg leuk vond.

Waar Elizabeth en Margaretha hebben veel overlappende gebeurtenissen, heeft Anne dat veel minder. Hierdoor komen er veel nieuwe gebeurtenissen naar voren. Omdat ze onder andere met Margareth van Anjou optrekt, geeft haar dat een uniek perspectief. Qua personage staat ze gelijk met Elizabeth. Van beide vrouwen hebben ik echt enorm genoten. Tevens komt de kwestie wat er met de prinsen is gebeurd aan bod, maar nog steeds laat Gregory je gissen naar wat er is gebeurd.

Gregory geeft Anne een eigen stem en doet dat wederom op een schitterende manier. Ik heb erg genoten van dit boek. Gregory blijft gewoon een enorm fijne schrijfstijl hebben die niet verveeld. Het verhaal van Anne raakte me. Ze heeft namelijk geen makkelijk leven gehad. En dat weet Gregory op een doeltreffende manier te beschrijven. Tevens blijft Gregory een treffend tijdbeeld neerzetten.