Open einden

Een boek dat twee korte tijdsperioden beschrijft met de ik-figuur in de hoofdrol. Het nu en een zomer in het verleden. Ze worden zeer beeldend beschreven, beide perioden.
Prachtig.
Net zoals de derde periode, met de vader van de ik-figuur in de hoofdrol.
Het leest als een film. Beeld na beeld. Landschappen, activiteiten van mensen, hun gezichtsuitdrukkingen, hun emoties.
Er blijft veel onbeschreven. Niet erg, dat denk ik er maar bij. En er zijn diverse open einden...
We weten niets van wat er tussen de drie perioden is gebeurd.
En vooral, waarom de ene na de andere hoofdpersoon plotseling verdween.
Vind ik verwarrend aan de ene kant.
Maar de verhalen beklijven wel. Juist daardoor?