De avonden, Jean Echenoz, en daar tussenin.

De naoorlogse karigheid en droefheid, de sfeer van Gerard Reves avonden, keert terug in dit boek. Het verhaal speelt zich overigens af in 1937, maar van een komende oorlog geen spoor. Het is namelijk een kleine wereld waarin de hoofdpersoon zich bevindt.

Zijn handelingen en gedachten worden bondig beschreven. Hem overkomt het een en ander, wij zien het aankomen, hij niet. Dus is er voor de lezer doorlopend hoop op verbetering, en is er lezersvreugd over elk lichtpuntje. Een tamelijk droevige wereld ontvouwt zich, mede dankzij de minutieuze beschrijving van kleding en interieurs.
De verbazing van de hoofdpersoon, die exacte kleur van iemands jurk (en de mate van slijtage), het doet me erg denken aan de boeken van Jean Echenoz.

Emmanuel Bove, weer een schrijver die aan de vergetelheid is ontrukt. Gelukkig maar.