Losse puzzelstukjes vallen in elkaar.

Wanneer enkele tienermeisjes vermist raken in de Great Western Tiers, gaan bij de bevolking van Limestone Creek direct alle alarmbellen af. Dertig jaar geleden verdwenen er ook vijf jonge meisjes rond de gevaarlijke kliffen en de legende van 'de Hongerige Man' wordt nog steeds verteld. De vondst van een van de meisjes onderaan de klif maakt de bezorgdheid alleen maar groter, want waarom is het meisje blootsvoets en staan haar schoenen – met de veters keurig gestrikt – vlak bij de rand?
Rechercheur Con Badenhorst onderzoekt de zaak. Als outsider komt hij terecht in een omgeving vol corruptie, politieke spelletjes en gespannen relaties. Jordan Murphy, de vader van een van de vermiste meisjes, is hoofdverdachte in de zaak. Maar ook alle andere inwoners hebben zo hun geheimen, en de waarheid wordt vaak verdraaid. Bestaat 'de Hongerige Man' echt of loopt er een moordenaar in Limestone Creek rond?

De vermiste meisjes startte met een beklemmende proloog waarin we kennis maakten met Eliza en gaf ons een kijkje in de toekomst. Doorheen het volledige verhaal was de spanning voelbaar en de personages voelden echt aan, zowel goed als slecht. Het vroegere mysterie probeerde men te linken aan de nieuwe verdwijningen, hierdoor was ik heel nieuwsgierig naar wat ging komen. Ook komt het tienergedrag, de groepsdruk en de invloed van sociale media aan bod. Ook enkele niet voor de hand liggende thema’s: automutilatie, suïcide, pedofilie, PTSS, verslaving,… komen aan bod.
Het verhaal wordt verteld vanuit wisselend perspectief van Con, Eliza en Murphy. Er is een vlotte en beeldende schrijfstijl met korte hoofdstukken. Maar er is ook veel onduidelijkheid waardoor je zelf meezoekt naar wat er gebeurd is, met op het einde een verrassende ontknoping.