Het ene verhaal is beter dan het andere

De verhalen zijn allemaal heel erg uiteenlopend en nemen je weer mee naar een hele andere wereld. Lezers krijgen hiermee een uniek kijkje in het donkere brein van Veronica Roth. Hearken, Armored Ones II en The Transformationist vond ik de leukste verhalen om te lezen. De wereld van Hearken vond ik erg bijzonder en fascinerend om te lezen. Armored Ones II vond ik leuk omdat het laat zien hoe Akos aan zijn wapenuitrusting is gekomen – een deel van het verhaal dat uit het boek is weggelaten, maar waar ik wel nieuwsgierig naar was. The Transformationist vond ik het meest spannend en wilde ik het liefst zo snel mogelijk hebben gelezen. Veronica Roth heeft hierbij onwijs goed gebruikt gemaakt van de spanningsboog. Je blijft maar doorlezen omdat je erachter wilt komen wat er is gebeurd en of de jongen schuldig is of niet. Het verhaal over Vim en Vigor daarentegen vond ik maar slechte fanfiction en veel te oppervlakkig. Alle verhalen hebben wel een diepliggend thema zoals mentale problemen de hoofdrol speelt in Inertia. Bij dit verhaal is het wel geprobeerd, maar wie je meeneemt naar een gala vind ik persoonlijk geen levensveranderende beslissing.

Ondanks dat de verhalen in vergelijking met een normaal boek uit meerdere hoofdstukken bestaan, vond ik ze wel erg kort. Het was makkelijk om erin te komen en je binnen enkele bladzijden een beeld van de wereld te vormen, maar niet voldoende om alle details mee te krijgen, het verhaal helemaal te doordenken en alles op zijn plaats te laten vallen. Sommige verhalen zijn voor mijn gevoel niet af, andere missen een plottwist of een ‘a-ha’ moment. De verhalen zijn te kort om je aan de karakters te laten hechten en het voelt een beetje gehaast. Dit geldt overigens niet over het laatste verhaal, deze is naar mijn mening echt het beste. Desondanks heb ik zeker geen spijt dat ik dit boek heb gelezen. Het leest makkelijk weg en doordat de verhalen korter zijn dan een heel boek kun je een verhaal in een korte tijd uitlezen. Hierdoor hoef je niet na een spannend hoofdstuk je boek weg te leggen terwijl je je afvraagt hoe het verder zal gaan.