mooi thema, fijne schrijfstijl

Ik kende Yates niet, had ergens een recensie in de krant gelezen en mijn interesse was gewekt. Het onderwerp eenzaamheid is voor mij een psychische kwestie (en niet te verwarren met het fysieke alleen zijn) en ik vraag mij vaker af om mensen er last van zouden hebben als ze een leven leiden wat niet bij hun verlangens past. De verhalen zijn subtiel, misschien daarom wel erg herkenbaar, ook al speelt het meeste zich af rond 1955. De vertaalster heeft met subtiele aanvullingen (zie het nawoord bij het boek) ervoor gezorgd dat het boek niet gedateerd overkomt, ook omdat Yates’ taalgebruik tijdloos is. Critici gaven aan dat de verhalen somber zijn, maar dat herken ik niet. Ze leggen fijntjes bloot dat het buitenkant-leven geen onderliggende behoeftes bevredigt. Echt een aanrader. Ik ben al begonnen in zijn bekendste roman ‘Revolutionary Roads’ met hetzelfde thema.