indrukwekkende beschrijving van de periode

Wat ik heel goed vond was de beschrijving van deze surrealistische periode, waar een groep mannen (meestal) elkaar ‘zomaar’ verloor, de angst, de reactie van de buitenwereld. Iedereen kent Freddy Mercury, maar het besef dat het zomaar om duizenden mensen ging. Maar ook de vergelijking met het lijden van andere personen door ander leed (zoals oorlog), waardoor je zomaar geen dierbaren meer hebt, vond ik sterk.
Ik vond de personages echter onvoldoende uitgewerkt, waardoor ik soms niet goed de motivatievan handelingen niet goed begreep. Waarom loopt iemand zomaar weg? Waarom demonstreert de ene persoon wel en de andere niet? Waarom is een dochter nou zo boos dat ze haar moeder niet meer wil zien? Waarom besluit een persoon wel of niet tot vergiffenis? Dit soort vragen ontstonden in mijn hoofd, maar ik kreeg hooguit een vaag antwoord, terwijl de manier waarop een museum een gift krijgt, juist wel gedetailleerd beschreven werd. Daardoor was het voor mij een beetje uit balans was.