Lezersrecensie
Een boek die je nooit meer loslaat!
Op een dag is het te laat gaat over stalking, partnergeweld en femicide verteld aan de hand van echte verhalen van slachtoffers en nabestaanden aangevuld met inzichten van mensen uit het werkveld. Het boek laat zien hoe situaties vaak langzaam ontsporen, hoe signalen worden gemist en hoe iets wat ooit klein leek onomkeerbaar kan eindigen.
Dit boek kwam hard binnen! De kracht zit niet in sensatie maar in de menselijkheid waarmee de verhalen worden verteld. Je leest over angst die dagelijkse routines overneemt, over instanties die tekortschieten en over slachtoffers die keer op keer niet serieus worden genomen. Tegelijk laat Marc Klifman zien hoe complex dit probleem is en hoe dun de lijn kan zijn tussen “het zal wel meevallen” en “het is te laat”.
Wat dit boek voor mij zo sterk maakt is de schrijfstijl. Marc Klifman schrijft vlot, helder en toegankelijk waardoor je ondanks het zware onderwerp blijft doorlezen. Geen droge opsommingen of afstandelijke analyses, maar korte hoofdstukken, duidelijke taal en een natuurlijk ritme dat je als lezer meeneemt. Hij weet complexe materie begrijpelijk te maken zonder de diepgang te verliezen waardoor het boek aanvoelt als een menselijk verhaal en niet als een opsomming van feiten
Het boek deed iets met mij. Het maakte me alerter, kritischer en ook verdrietig. Ik betrapte mezelf erop dat ik nadacht over hoe vaak signalen worden weggewuifd, hoe weinig er soms wordt geluisterd en hoe dichtbij dit soort situaties eigenlijk kunnen zijn. Door de menselijke manier van schrijven voelde het niet als “verhalen van anderen”, maar als iets dat iedereen kan overkomen.
Op een dag is het te laat is geen makkelijk boek maar wel eentje dat me heeft geraakt.
Het is een noodzakelijk boek die je ogen opent. Een must-read voor iedereen die wil begrijpen waarom bewustwording, luisteren en tijdig ingrijpen letterlijk levens kan redden.
Dit is een boek dat je raakt, confronteert en nooit meer loslaat!
Dit boek kwam hard binnen! De kracht zit niet in sensatie maar in de menselijkheid waarmee de verhalen worden verteld. Je leest over angst die dagelijkse routines overneemt, over instanties die tekortschieten en over slachtoffers die keer op keer niet serieus worden genomen. Tegelijk laat Marc Klifman zien hoe complex dit probleem is en hoe dun de lijn kan zijn tussen “het zal wel meevallen” en “het is te laat”.
Wat dit boek voor mij zo sterk maakt is de schrijfstijl. Marc Klifman schrijft vlot, helder en toegankelijk waardoor je ondanks het zware onderwerp blijft doorlezen. Geen droge opsommingen of afstandelijke analyses, maar korte hoofdstukken, duidelijke taal en een natuurlijk ritme dat je als lezer meeneemt. Hij weet complexe materie begrijpelijk te maken zonder de diepgang te verliezen waardoor het boek aanvoelt als een menselijk verhaal en niet als een opsomming van feiten
Het boek deed iets met mij. Het maakte me alerter, kritischer en ook verdrietig. Ik betrapte mezelf erop dat ik nadacht over hoe vaak signalen worden weggewuifd, hoe weinig er soms wordt geluisterd en hoe dichtbij dit soort situaties eigenlijk kunnen zijn. Door de menselijke manier van schrijven voelde het niet als “verhalen van anderen”, maar als iets dat iedereen kan overkomen.
Op een dag is het te laat is geen makkelijk boek maar wel eentje dat me heeft geraakt.
Het is een noodzakelijk boek die je ogen opent. Een must-read voor iedereen die wil begrijpen waarom bewustwording, luisteren en tijdig ingrijpen letterlijk levens kan redden.
Dit is een boek dat je raakt, confronteert en nooit meer loslaat!
1
Reageer op deze recensie
