De Pindakaasmoord

De Pindakaasmoord bestaat uit waargebeurde moordzaken en dat voel je op elke pagina. Dit zijn geen verzonnen verhalen, maar echte gebeurtenissen, echte mensen en echte keuzes met onomkeerbare gevolgen. Precies dat is waarom dit boek mij zo raakt.

Na De Campingmoord (een boek waar ik intens van heb genoten en dat mij meteen liet zien hoe sterk Carrie en Eddy zijn in dit genre) begon ik met veel enthousiasme aan De Pindakaasmoord. Niet om te vergelijken, maar omdat ik wist: dit is true crime zoals ik het het liefst lees.

De schrijfstijl van Carrie en Eddy leest vlot en toegankelijk, maar verliest nergens de ernst van de zaken uit het oog. Ze vertellen de verhalen helder en respectvol, zonder sensatiezucht, maar met genoeg detail om je volledig mee te nemen. Ik merkte dat ik constant aan het meedenken was, alles probeerde te plaatsen en scenario’s in mijn hoofd bleef herhalen.

Omdat deze verhalen echt gebeurd zijn komt alles extra hard binnen. Ik zat volledig opgeslokt door de gebeurtenissen, de spanning, de onverklaarbare keuzes van mensen… en voelde telkens dat lichte kippenvelmoment dat ik zo ken uit true-crime verhalen. Dit is precies waarom ik verslaafd ben aan dit genre: alles grijpt je aan, laat je denken en maakt dat je blijft lezen zonder pauze.

De Pindakaasmoord gaf me hetzelfde intense leesgevoel als De Campingmoord: betrokkenheid, spanning en het besef dat de werkelijkheid soms enger is dan fictie.
En één ding weet ik zeker eind dit jaar lees ik absoluut De Kerstmoord.