Heftig boek!

In Mijn naam is Edino vertelt Edino van Dorsten zijn eigen verhaal. Hij groeit op in een gezin waarin zijn vader steeds meer de controle overneemt. Wat begint als streng en overtuigd, verandert langzaam in complete isolatie van de buitenwereld, manipulatie en uiteindelijk extreem geweld. Edino beschrijft hoe hij als kind en jongvolwassene wordt meegesleurd in het wereldbeeld van zijn vader en hoe moeilijk het is om los te komen van iemand die alles voor je bepaalt.

Wat dit boek voor mij zo heftig maakt is dat het geen fictie is. Dit is echt gebeurd. Tijdens het lezen bleef ik me telkens afvragen: hoe kan een vader dit zijn eigen gezin aandoen? Het raakte me diep om te lezen hoe hij stap voor stap hun gedachten vormde, hun wereld steeds kleiner maakte en hen langzaam hun eigen stem ontnam.

Ik voelde vooral ongeloof, woede en verdriet. Ongeloof dat een papa zijn kinderen zo kan vormen en gebruiken. Verdriet om alles wat Edino en zijn broers en zussen is afgenomen: een normale jeugd, veiligheid, vrijheid. En tegelijk ook bewondering voor de eerlijkheid waarmee Edino zijn verhaal vertelt.

Dit is geen makkelijk boek, maar wel een belangrijk boek. Eén dat je dwingt om stil te staan bij macht, familie en de gevolgen van manipulatie.

Een heftig boek dat je niet snel vergeet. Rauwe realiteit, recht uit het hart geschreven. Het doet pijn, blijft je bij, en laat je achter met een knoop in je maag maar ook met diepe bewondering voor de moed en kracht van Edino om zijn verhaal te delen.