Prachtig boek

In Lieve Debbie lees je het verhaal van Debbie Mullen, een vrouw die jarenlang anderen hielp met hun relatieproblemen. Zij was altijd degene die luisterde, geruststelde en advies gaf. Maar terwijl zij er voor iedereen was, begon haar eigen leven langzaam scheurtjes te vertonen. Niet met grote klappen, maar met kleine signalen. Subtiel. Ongemakkelijk. Het soort signalen dat je eerst nog probeert te negeren.

Wat dit boek zo sterk maakt is dat je er meteen in zit. Niet door spanning of actie, maar door het verhaal zelf. Het leest makkelijk en voelt vertrouwd precies dat gevoel dat ik herken van Freida McFaddens boeken. Pas daarna begint de spanning zich op te bouwen. Heel rustig. Bijna onopmerkzaam.

Tijdens het lezen merkte ik dat ik steeds meer begon te twijfelen. Aan Debbie, aan haar omgeving en aan wat wel en niet waar was. Ik leefde met haar mee maar voelde me ook soms ongemakkelijk bij de keuzes die ze maakte. En dat vond ik juist zo sterk. Het voelde menselijk.

Wat ik ook ontzettend leuk vond zijn de columns die in het verhaal zijn verwerkt. Ze geven een extra laag aan Debbie’s karakter en maken het verhaal nog levendiger en herkenbaarder. Ze zorgen ervoor dat je haar nog beter leert kennen en misschien ook iets beter begrijpt.

Lieve Debbie is geen boek met constante actie of snelle twists. Dit is een verhaal met een langzaam opbouwende en psychologische spanning die je steeds verder het verhaal intrekt. Zonder dat ik het doorhad, las ik sneller en wilde ik blijven doorlezen.

Toen het boek uit was, legde ik het weg en dacht ik: ja… deze was echt goed. Geen spektakel, maar wel zo’n verhaal dat nog even in je hoofd blijft hangen. Voor mij was dit een hele fijne leeservaring: je zit er meteen in en de spanning groeit pagina voor pagina.

En dan de cover… wauw. Zo mooi. De sprayed edges maakt het helemaal af. Echt een prachtig boek om in je kast te hebben liggen.