Enrico wordt terecht de Italiaanse John Green genoemd

de 18-jarige raakte een aantal jaar geleden door een ongeluk zijn zicht kwijt en daardoor zijn droombaan als keeper. Nina is 17 jaar en hoogsensitief. Als de paden van Michele en Nina kruisen worden ze als snel verliefd op elkaar. Maar dan verbreekt Nina plotseling alle contact en laat Michele radeloos achter. Tijdens het zetten van een tatoeage vertelt Nina Flo, de eigenaresse van de tattooshop, over haar ontmoeting met Michele en ontdekt Flo al snel dat Nina iets achterhoudt.

“Dat is mijn theorie. Dat je je vaker moet realiseren dat liefde in wezen één lange, tedere manier van afscheid nemen is. Daarom houd ik van afscheid nemen. Echt afscheid nemen. En daarom haat ik Nina Florenzi: omdat ze op een dag in juni is weggegaan. Zonder afscheid van me te nemen.”

Enrico Galiano word door Mirjam Noorduijn van het NRC vergeleken met schrijver John Green, bekend van o.a. The fault in our stars en Paper towns, en na het lezen van Sterker dan elk afscheid kan ik niets anders dan het hier volledig mee eens zijn. Dit verhaal is prachtig, puur en vol met liefde (en afscheid). 

Als je eenmaal begint in dit boek kun je maar beter geen afspraken hebben staan want dit boek wegleggen was ontzettend moeilijk en zelfs toen ik het, noodgedwongen, had weggelegd bleef het verhaal maar in mijn hoofd ronddwalen. Want hoe zou het verder gaan met Michele en Nina, zouden ze elkaar nog terug gaan zien en niet het meest onbelangrijk: Wat houdt Nina verborgen?!

In dit boek wisselen de hoofdstukken tussen Michele en Nina waarbij Michele als het ware tegen de lezer praat en Nina zich richt tot tatoeëerder Flo. Enrico heeft dit gedaan omdat hij merkt dat vrouwen graag met iemand over hun problemen praten terwijl mannen er vaak liever zelf over nadenken, alleen dit laat al zien hoe Enrico over elk detail van zijn boek nadenkt.
Ook de blindheid van Michele en de hoogsensitiviteit van Nina zijn perfect uitgewerkt en voelen van begin tot het einde geloofwaardig.
Het boek was, zoals hierboven genoemd, onmogelijk om weg te leggen maar toch heeft Enrico er nog een plottwist ingegooid waar je U tegen zegt. Absoluut iets wat ik niet zag aankomen maar waardoor ik het boek nog beter vond dat hij al was.

Eigenlijk kan ik alleen maar vol lof over dit boek praten en vertellen dat ik direct na het eindigen van dit boek ben begonnen in zijn eerste boek De bijzondere woorden van Gioia en ik niet kan wachten op zijn volgende boek!

Enrico Galiano is docent op een middelbare school in Noord-Italië en haalt uit zijn werk en zijn leerlingen de inspiratie voor zijn boeken. Zijn boek De bijzondere woorden van Gioia werd een bestseller en was o.a. genomineerd voor het Beste Boek voor Jongeren 2020.