Grappig maar langzaam

De jonge schoonmaakster Mona verhuist, na een ongezonde relatie, naar New Mexico voor een nieuwe start. Hier komt ze in aanraking met bijzondere nieuwe cliënten die stuk voor stuk hun eigen bijzondere verhaal en leven hebben. Naast haar werk als schoonmaakster is Mona hard bezig met haar verleden een plekje te geven wat ook de nodige problemen met zich meebrengt. 

Stofzuigen in het donker bestaat uit twee romans over schoonmaakster Mona, in het Engels werden ze in twee delen uitgegeven namelijk Pretend I’m dead en Vacuum in the dark. Doordat deze twee verhalen elkaar direct opvolgen heeft Atlas Contact ervoor gekozen ze als één boek uit te brengen. 

Jen Beagin is zelf een tijd werkster geweest en dat merk je ook aan de handige tips en tricks die beschreven staan in het boek Stofzuigen in het donker, een aantal van deze tips heb ik zelf opgeschreven op te proberen bij de hardnekkige vlekken die Jen in haar boeken beschrijft, daardoor is het boek in de eerste plaats al een aanrader. 

Jen Beagins schrijfstijl zit vol droge en soms zelfs duistere humor waardoor je, ondanks sommige heftige onderwerpen, door de droge manier waarop Mona op de situaties reageert vaak hardop zult moeten lachen.
Mona is een karakter wat je niet alleen iemand is die je direct in je hart sluit maar ook een beetje gek is, dit maakt haar interessanter en maakt dat je als lezer nieuwsgierig wordt naar haar achtergrond en de redenen voor veel van haar beslissingen. Door haar steeds bijzondere beslissingen krijg je maar weinig hoogte van Mona en blijft ze je steeds verrassen, gelukkig vaker wel dan niet op een aangename en grappige wijze waardoor je eigenlijk steeds wil weten wat deze jonge vrouw nu weer gaat uithalen. 

In Stofzuigen in het donker leer je niet alleen Mona en haar als persoon kennen maar vertelt zij je ook veel over de klanten bij wie ze schoonmaakt en de personen waarmee ze omgaat. En aangezien Mona heerlijk nieuwsgierig is krijg je een bijzonder inkijkje in het leven van deze klanten, die meer dan eens wat te verbergen hebben voor de andere personen in hun leven, wat vaak tot hilarische momenten leidt. 

Doordat Jen zelf heeft schoongemaakt voelt het verhaal heel echt aan en heb je vaak het gevoel alsof je een non-fictie leest in plaats van een roman, deze levendige manier van schrijven zorgt dat je je als lezer echt in het verhaal getrokken voelt en je meeleeft met hoofdpersoon Mona. 

Voor mijn gevoel zijn er nog teveel losse eindjes aan het einde van het boek om het verhaal echt te kunnen afsluiten en ik hoop daarom ook van harte dat de geruchten over een derde boek over Mona kloppen en we nog een keer van de verhalen van deze gekke en lieve jonge vrouw kunnen genieten.

Jen Beagin woont in Hudson, New York en heeft creative writing gestudeerd aan de universiteit van California.